منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٣٣٠ - موضع اهل بيت در برابر گسترش اجتهاد محورى

اختلاف فيه فقال سبحانه:

وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً[١])

وإنّ القرآنَ ظاهره أَنيقٌ وباطنهُ عميقٌ، لا تَفْني عجائبُه ولا تَنْقَضي غرائبُه، ولا تُكْشَفُ الظُّلماتُ إلّا به؛

دعوايى نسبت به حكمى از احكام نزدِ يكى از آنان بَرند، او رأى خود را درباره آن مى‌گويد؛ همان دعوا را بر ديگرى عرضه مى‌كنند او به خلاف اوّلى حكم مى دهد. سپس همه قاضيان نزد امامى كه آنان را منصب قضاوت داده مى‌روند، او رأى همه را صواب مى‌شمارد، در حالى كه خداى آنان يكى است، پيامبرشان يكى است، و كتابشان يكى است- اين اختلاف براى چيست- آيا خدا گفته است به خلاف يكديگر روند و آنان فرمان خدا برده‌اند؟ يا آنان را از اختلاف پرهيز داده ولى آنان نافرمانى كرده‌اند؟ يا آنكه خداى سبحان دين ناقصى فرستاد، و در تكميل آن از ايشان يارى خواسته؟ يا آنان شريكان اويند كه حق دارند هر چه مى خواهند بگويند، و خدا بايد رضايت دهد؟ يا دينى كه خدا فرستاده كامل بوده و پيامبر صلى الله عليه و آله در رساندن آن كوتاهى نموده؟ در حالى كه خداى سبحان گويد: «فرو نگذاشتيم در كتاب چيزى را» و گويد: در آن بيان هر چيزى است. و يادآور شده است كه بعض قرآن گواه بعض ديگر است، و اختلافى در آن نيست؛ و فرمود: «اگر از سوى خداى يكتا نيامده بود، در آن اختلاف فراوان مى‌يافتند» ظاهر قرآن زيباست، وباطن آن ژرف وناپيداست. عجايب آن سپرى نگردد، اسرار نهفته آن به پايان نرسد؛ و تاريكى‌ها جز بدان زدوده نشود[٢].

و در وصف كسانى كه داورى ميانِ مردم را عهده‌دار مى‌شوند و اهلِ آن نيستند، مى‌فرمايد:

[١] . نساء/ ٨٢.

[٢] . نهج البلاغه( شهيدى)، خطبه ١٨؛ شرح نهج البلاغه ١: ٢٨٨.

در ترجمه از ترجمه استاد سيد جعفر شهيدى استفاده شده است، با اندكى تغيير( م).