مسأله ١٢٩٦ كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام (١) هم سفر نمى‌كند (٢) ، اگر چه در سفر، معصيتى انجام دهد (٣) ، مثلاً غيبت كند يا شراب بخورد (٤) ، بايد نماز را شكسته بخواند (٥) .

(١) زنجانى: يا ترك واجب. .

(٢) مكارم: ولى در اثناء سفر، معصيت يا معصيتهايى انجام مى‌دهد، مثل اين كه در سفر شراب بخورد، يا غيبت كند و به مردم ظلم نمايد، نماز او شكسته است.

(٣) زنجانى: يا واجبى را ترك كند. .

(٤) زنجانى: يا نماز نخواند. .

(٥) بهجت: و اگر مقصود از سفر، هم طاعت و هم معصيت باشد، اگر هر دو قصد، مستقل باشد بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مقصود اصلى، طاعت است و معصيت، مقصود فرعى و تبعى است، نماز را شكسته مى‌خواند.

زنجانى: و اگر سفر وى مستلزم معصيت يا ترك واجبى باشد نيز همين طور است؛ هر چند احتياط مستحب در اين صورت اين است كه نماز را تمام نيز بخواند.

[مسأله ١٢٩٧ اگر مخصوصاً براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد]

مسأله ١٢٩٧ اگر مخصوصاً (١) براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد (٢) نمازش تمام است، پس كسى كه بدهكار است اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند (٣) ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً (٤) براى فرار از دادن قرض (٥) مسافرت نمايد بايد نماز را تمام بخواند (٦) ولى اگر مخصوصاً براى ترك واجب مسافرت نكند، بايد نماز را شكسته بخواند (٧) و احتياط مستحب (٨) آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

(١) [كلمۀ «مخصوصاً» در رساله آيات عظام: خوئى، سيستانى، تبريزى و زنجانى نيست]

(٢) خوئى، تبريزى، سيستانى: چه غرض ديگرى در سفر داشته باشد يا نه. .

(٣) زنجانى: كسى كه بدهكار است و وقت آن رسيده، اگر بتواند بدهى خود را بدهد و رضايت طلبكار را در تأخير پرداخت احراز نكرده باشد، . .

(٤) [كلمۀ «مخصوصاً» در رساله آيات عظام: خوئى، زنجانى، تبريزى و سيستانى نيست]

(٥) نورى: يا ترك واجب ديگرى. .

(٦) زنجانى: بقيه مسأله ذكر نشده.

خوئى، سيستانى، تبريزى: ولى اگر سفرش براى كار ديگرى است اگر چه در سفر ترك واجب نيز بنمايد، بايد نماز را شكسته بخواند.

بهجت: ولى مسافرت براى ترك روزه، حرام نيست. [پايان مسأله]

فاضل: بنا بر احتياط واجب نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند. .

(٧) گلپايگانى، صافى: اگر چه سفر باعث ترك واجب شود و احتياط مستحب آن است كه در اين صورت هم شكسته و هم تمام بخواند.