سيستانى: مسأله فروختن و عاريه دادن چيز نجسى كه قابل پاك شدن است اشكال ندارد، ولى لازم است كه نجس بودن آن را به طرف بگويد، به دو شرط: اوّل: آن كه طرف در معرض آن باشد كه در مخالفت تكليف شرعى واقع شود مثل اين كه او را در خوردن يا آشاميدن استعمال نمايد و اگر اين چنين نباشد، لازم نيست بگويد مثلاً نجس بودن لباسى را كه طرف با آن نماز مى‌خواند لازم نيست به او بگويد زيرا پاك بودن لباس شرط واقعى نيست. دوّم: آن كه احتمال بدهد كه طرف به گفتۀ او ترتيب اثر دهد و امّا اگر بداند كه ترتيب اثر نمى‌دهد، گفتن لازم نيست.

مكارم: مسأله فروختن و عاريه دادن چيز نجس اشكال ندارد و اطّلاع دادن نيز لازم نيست، مگر در صورتى كه بداند گيرنده، آن را در خوردن و نماز و مانند آن استعمال مى‌كند كه احتياط واجب، اعلام است. هم چنين اگر نزد عاريه گيرنده نجس شود، به هنگام برگرداندن در همين صورت اعلام مى‌كند.

[مسأله ١٤٣ اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مى‌خورد]

مسأله ١٤٣ اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مى‌خورد يا با لباس نجس نماز مى‌خواند، لازم نيست به او بگويد (١) .

(١) بهجت: مگر اين كه با او طورى معاشرت داشته باشد كه اگر نگويد، لوازم مشترك بين آن دو نجس خواهد شد.

[مسأله ١٤٤ اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد]

مسأله ١٤٤ اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد و ببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كسانى كه وارد خانۀ او مى‌شوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است، لازم نيست به آنان بگويد (١) .

(١) بهجت: مگر اين كه مثل مسأله فوق با آنها معاشرت داشته باشد.

اراكى: بنا بر احتياط واجب بايد به آنان بگويد.

گلپايگانى: بنا بر احتياط لازم بايد به آنان بگويد.

خوئى، تبريزى: [اگر]در معرض اين باشد كه نجاست به مأكول و مشروب سرايت كند، بايد به آنان بگويد.

مكارم: احتياط آن است كه به او اعلام كند.

سيستانى: چنانچه او موجب اين امر شده باشد، بايد با دو شرطى كه در مسأله پيش گذشت به آنان بگويد.

صافى: وجوب اعلام به آنان معلوم نيست.

زنجانى: به چهار شرط لازم است به آنان بگويد: شرط اول: آن كه صاحب خانه آنها را دعوت كرده باشد و يا در مجالسى چون مجلس روضه دعوت عمومى شده باشد، پس اگر كسى بدون دعوت صاحب خانه وارد شود، بر صاحب خانه لازم نيست نجس شدن لباس يا بدن او را بگويد. شرط دوم: آن كه جا يا چيز نجس به گونه‌اى باشد كه تماس بدن يا لباس افراد با رطوبت، با آن متعارف است مثلاً اگر دستمالى كه در كنار دستشويى گذاشته مى‌شود نجس باشد، بر صاحب خانه لازم است نجس شدن بدن يا لباس ديگران را به آنها بگويد، ولى اگر قسمتى از