(٢) فاضل، نورى: بايد نماز را به دستورى كه براى برهنگان گفته شد به جا آورد (فاضل: ولى همين شخص اگر به واسطۀ سرما يا عذر ديگر نمى‌تواند لباس را بيرون آورد در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحيح است) .

[قسمت داخل پرانتز در رساله آيت اللّٰه اراكى نيست]

(٣) اراكى: مخيّر است كه نماز را يا به دستورى كه براى برهنگان گفته شد به جا آورد يا با همان لباس بخواند گرچه بهتر است به وظيفۀ برهنگان عمل كند.

[مسأله ٨١٤ كسى كه دو لباس دارد اگر بداند يكى از آنها نجس است]

مسأله ٨١٤ كسى كه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آنها نجس است (١) و نتواند آنها را آب بكشد و نداند كدام يك آنهاست (٢) ، چنانچه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند. مثلاً اگر مى‌خواهد نماز ظهر و عصر بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر و يك نماز عصر بخواند ولى اگر وقت تنگ است بايد (٣) نماز را به دستورى كه براى برهنگان گفته شد به جا آورد و به احتياط واجب آن نماز را با لباس پاك قضا نمايد (٤) .

(١) مكارم: امّا نمى‌داند كداميك از آنها مى‌باشد، با هيچ كدام نمى‌تواند نماز بخواند و بايد هر دو را آب بكشد و اگر توانايى بر اين كار نداشته باشد، بايد دو نماز جداگانه با آن دو لباس بخواند.

(٢) خوئى، گلپايگانى، صافى، بهجت، زنجانى، تبريزى، سيستانى: كسى كه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آنها نجس است و نداند كداميك آنهاست. .

(٣) فاضل: بنا بر احتياط واجب. .

(٤) اراكى: اگر وقت تنگ است بايد نماز را در يكى از آن دو لباس به جا آورد و به احتياط واجب آن نماز را با لباس ديگر قضاء نمايد. و اگر نمى‌تواند قضاى نماز را با لباس ديگر به جا آورد، بايد به دستور برهنگان عمل نمايد.

خوئى، تبريزى، بهجت، صافى: اگر وقت تنگ است با هر كدام نماز بخواند كافى است.

گلپايگانى: اگر وقت تنگ است بايد با يكى از آن دو لباس نماز بخواند و در خارج وقت نيز آن نماز را با لباس پاك قضا نمايد.

زنجانى: اگر وقت تنگ است چنانچه احتمال نجاست يكى بيشتر باشد يا نجاستش بيشتر يا شديدتر باشد، مثلاً به جهت ملاقات با ادرار نجس شده كه نياز به دو بار شستن دارد؛ نه مثل خون كه با يك بار شستن پاك مى‌شود، بايد در لباس ديگر نماز بخواند و اگر از همۀ جهات هر دو لباس مانند هم هستند، با هر كدام نماز بخواند كافى است.

سيستانى: اگر وقت تنگ است و هيچ كدام از نظر قوّت احتمال و اهميت محتمل، رجحان نداشته باشد، با هر كدام نماز بخواند كافى است.