س ٦٧٤: كسى كه در دو مكان تبليغ مى‌كند و قصد اقامت ده روز هم در آن منطقه دارد، نماز و روزه‌اش چه حكمى دارد؟ ج: اگر از نظر عرف دو مكان محسوب شوند، قصد اقامت در هر دو محل و يا در يكى از آن دو با قصد رفت و آمد به مكان ديگر در خلال ده روز، صحيح نيست.

حدّ ترخّص

[س ٦٧٥ گاهى فاصلۀ بين بعضى از شهرها كم است ]

س ٦٧٥: در آلمان و بعضى از كشورهاى اروپايى، گاهى فاصلۀ بين بعضى از شهرها (يعنى فاصلۀ تابلوهاى خروجى شهرى و ورودى شهر ديگر) به صد متر نمى‌رسد، حتى بعضى از خانه‌ها و خيابان‌هاى دو شهر كاملاً به هم متصل هستند، حد ترخص اين موارد چگونه است؟ ج: با فرض اتصال يكى از دو شهر به ديگرى به نحوى كه در سؤال آمده است، آن دو، حكم دو محلۀ يك شهر را دارند كه خروج از يكى به ديگرى مسافرت محسوب نمى‌شود تا نياز به حد ترخص باشد.

[س ٦٧٦ معيار حد ترخص]

س ٦٧٦: معيار حد ترخص شنيدن اذان و ديدن ديوارهاى شهر است، آيا يكى از آن دو كافى است يا اين كه بايد هر دو با هم وجود داشته باشند؟ ج: احوط، رعايت هر دو علامت است، هر چند بعيد نيست كه شنيده نشدن اذان براى تعيين حد ترخص كافى باشد.

[س ٦٧٧ معيار حد ترخص شنيدن صداى اذان از خانه‌هاى طرفى است]

س ٦٧٧: آيا معيار حد ترخص شنيدن صداى اذان از خانه‌هاى طرفى است كه مسافر از آن طرف شهر خارج يا داخل آن مى‌شود، يا اين كه معيار اذان وسط شهر است؟ ج: معيار، شنيدن اذان آخر شهر از طرفى است كه مسافر از آن خارج و يا داخل آن مى‌شود.

[س ٦٧٨ در اينجا بين اهالى يكى از نواحى راجع به مسافت شرعى اختلاف وجود دارد]

س ٦٧٨: در اينجا بين اهالى يكى از نواحى راجع به مسافت شرعى اختلاف وجود دارد. عده‌اى مى‌گويند كه ديوارهاى آخرين خانه‌هاى منطقه كه به هم متصل هستند، ملاك است. عده‌اى هم معتقدند كه بايد مسافت را از كارخانه‌ها و شهركهاى پراكنده‌اى كه بعد از خانه‌هاى شهر واقع شده است، محاسبه كرد، سؤال اين است كه آخر شهر كجاست؟ ج: تعيين آخر شهر موكول به نظر عرف است. اگر در نظر عرف كارخانه‌ها و شهركهاى پراكندۀ اطراف شهر جزو شهر نباشد، مسافت را از آخر خانه‌هاى شهر بايد حساب نمود.

سفر معصيت

[س ٦٧٩ اگر انسان بداند در سفرى كه مى‌خواهد برود، مرتكب معاصى و محرمات خواهد شد]

س ٦٧٩: اگر انسان بداند در سفرى كه مى‌خواهد برود، مرتكب معاصى و محرمات خواهد شد، آيا نمازش شكسته است يا تمام؟ ج: مادامى كه سفر او به خاطر ترك واجب يا فعل حرامى نباشد، نماز او مانند ساير مسافران شكسته است.

[س ٦٨٠ كسى كه بدون قصد معصيت مسافرت كند]

س ٦٨٠: كسى كه بدون قصد معصيت مسافرت كند، ولى در بين راه براى ادامه و تكميل سفر قصد ارتكاب معصيت نمايد، آيا نمازش را بايد تمام بخواند يا شكسته؟ آيا نمازهاى شكسته‌اى كه در طول راه خوانده، صحيح است يا خير؟