نورى: مسأله آب انگورى كه خود به خود جوش آمده نجس است و فقط به سركه شدن پاك و حلال مى‌شود؛ ولى اگر به واسطۀ آتش جوش آمده است، پيش از آن كه ثلثان شود يعنى دو قسمت آن كم شود، نجس نيست ولى حرام است و به ثلثان شدن به وسيلۀ آتش حلال مى‌شود.

بهجت: مسأله آب انگورى كه جوش آمده پيش از آن كه دو سوّم آن به واسطۀ جوشيدن كم شود و يك سوّم آن باقى بماند بنا بر أقوىٰ و أحوط نجس است و بنا بر اظهر و أحوط فرقى نيست در اين كه به وسيلۀ آتش جوش بيايد يا به وسيلۀ ديگر ولى همين كه دو سوّم آن كم شد يا مبدّل به سركه گرديد پاك مى‌شود.

مكارم: مسأله هر گاه آب انگور با آتش بجوشد نجس نيست، ولى خوردنش حرام است، اما اگر آن قدر بجوشد كه دو قسمت آن بخار شود و يك قسمت بماند، حلال مى‌شود و اگر خودبخود به جوش آيد و مست‌كننده شود حرام و نجس است و تنها با سركه شدن پاك و حلال مى‌شود.

زنجانى: مسأله آب انگورى كه به آتش يا به خودى خود جوش بيايد، خوردن آن حرام و بنا بر احتياط نجس مى‌شود، چنانچه در مسألۀ[١١٣]گذشت و اگر آن قدر با آتش بجوشد كه ثلثان شود، يعنى دو سوم آن كم شود، پاك شده و خوردن آن حلال است؛ ولى اگر به خودى خود جوش بيايد بنا بر احتياط فقط به سركه شدن پاك مى‌شود.

مسائل اختصاصى

خوئى، تبريزى: مسأله ٢٠٤ اگر دو قسمت آب انگور بدون جوش آمدن كم شود چنانچه باقى ماندۀ آن جوش بيايد حرام است.

گلپايگانى، صافى: نجس نيست ولى خوردن آن حرام است.

سيستانى: اگر عرفاً به آن آب انگور بگويند نه شيره، بنا بر احتياطِ لازم حرام است.

زنجانى: حرام و بنا بر احتياط نجس است.

گلپايگانى، صافى: مسأله ٢٠٥ خوردن آب انگورى كه معلوم نيست جوش آمده يا نه حلال است ولى اگر با آتش جوش بيايد تا انسان يقين نكند كه دو قسمت آن با آتش كم شده، حلال نمى‌شود. و اگر به خودى خود جوش آيد تا سركه نشود، حلال نمى‌شود.

خوئى، تبريزى، زنجانى: مسأله ٢٠٥) سيستانى: مسأله ١٩٨ آب انگورى كه معلوم نيست جوش آمده يا نه، حلال است (زنجانى: پاك است) ولى اگر جوش بيايد، تا انسان يقين نكند كه دو قسمت آن كم شده، حلال نمى‌شود (زنجانى: پاك نمى‌شود) .

[مسأله ٢٠٣ اگر مثلاً در يك خوشۀ غوره يك دانه يا دو دانۀ انگور باشد]

مسأله ٢٠٣ اگر مثلاً در يك خوشۀ غوره يك دانه يا دو دانۀ انگور باشد (١) چنانچه به آبى كه از آن خوشه گرفته مى‌شود آب غوره بگويند ٢ و اثرى از شيرينى در آن نباشد و بجوشد، پاك و خوردن آن حلال است.