(١) گلپايگانى، صافى: در صورتى كه صبر كند تا امام به او برسد نمازش صحيح است و اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند، سر بردارد و با امام به ركوع رود احتياط مستحب آن است كه نماز را تمام كند و دوباره به جا آورد.

خوئى، تبريزى: اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند، سر بردارد و با امام به ركوع رود جماعت و نمازش صحيح است و اگر عمداً برنگردد، نمازش صحيح است و منفرد مى‌شود.

سيستانى: لازم است ذكر ركوع را بگويد، و اگر گفتن ذكر موجب ترك متابعت امام در ركوع شود سر بردارد و با امام به ركوع رود و جماعت و نمازش صحيح است، و اگر عمداً برنگردد، صحت جماعتش محل اشكال است ولى نمازش صحيح است به تفصيلى كه در مسأله [١٤٢٣]گذشت.

فاضل: به احتياط واجب بايد صبر كند تا امام به او برسد و نمازش صحيح است.

(٢) بهجت: بايد سر بردارد. .

نورى: احتياط واجب آن است كه سر بردارد. .

(٣) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام: نورى و بهجت نيست]

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٤٧٦.

زنجانى: مسأله اگر سهواً پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر سر بردارد به چيزى از قرائت امام نمى‌رسد اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به ركوع رود جماعت و نمازش صحيح است و اگر عمداً برنگردد، نمازش فرادىٰ مى‌شود؛ و در هر دو صورت، بنا بر احتياط مستحب، پس از تمام شدن نماز، آن را دوباره بخواند.

[مسأله ١٤٧٨ اگر پيش از امام به سجده رود]

مسأله ١٤٧٨ اگر (١) پيش از امام به سجده رود، واجب است كه سر بردارد و با امام به سجده رود و نمازش صحيح است اگر چه احتياط استحبابى در اين صورت اعادۀ نماز است. و اگر برنداشت نمازش صحيح است.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست

(١) اراكى: اگر سهواً. .

خوئى، تبريزى: مسأله اگر سهواً پيش از امام به سجده رود، اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به سجده رود، جماعت و نمازش صحيح است و اگر عمداً برنگردد نمازش صحيح و منفرد مى‌گردد.

سيستانى: لازم است ذكر سجود را بگويد و. .

زنجانى: اگر عمداً برنگردد نمازش فرادى مى‌گردد.

سيستانى: اگر عمداً برنگردد صحت جماعتش محل اشكال است ولى نمازش به تفصيلى كه در مسأله [١٤٢٣]گذشت صحيح است.

گلپايگانى، فاضل، صافى: مسأله اگر سهواً پيش از امام به سجده رود، در صورتى كه صبر كند تا امام به او برسد، نمازش صحيح است (گلپايگانى، صافى: و اگر به قصد اين كه با