س ٥٨٤: اگر امام جماعت سهواً بعد از تكبيرة الاحرام به ركوع برود، وظيفۀ مأموم چيست؟ ج: اگر مأموم بعد از داخل شدن در نماز جماعت و پيش از رفتن به ركوع متوجه شود واجب است كه نيت فرادى نموده و حمد و سوره را قرائت كند.

[س ٥٨٥ تعدادى از دانش‌آموزان غير بالغ مدارس]

س ٥٨٥: اگر تعدادى از دانش‌آموزان غير بالغ مدارس بعد از صف سوم يا چهارم نماز جماعت ايستاده باشند و بعد از آنها تعدادى از افراد مكلّف ايستاده باشند، نماز مكلفين صفهاى بعدى چه حكمى دارد؟ ج: در فرض مذكور اشكال ندارد.

[س ٥٨٦ تيمم بدل از غسل]

س ٥٨٦: آيا تيمم بدل از غسل نسبت به امام جماعتى كه معذور است، براى اقامۀ نماز جماعت كافى است؟ ج: اگر شرعاً معذور باشد، مى‌تواند با تيمم بدل از غسل، امام جماعت شود و اقتدا به او اشكال ندارد.

حكم امام جماعتى كه قرائت وى صحيح نيست

[س ٥٨٧ در صحت قرائت بين نماز فرادى و نماز مأموم يا امام تفاوت وجود دارد]

س ٥٨٧: آيا در صحت قرائت بين نماز فرادى و نماز مأموم يا امام تفاوت وجود دارد يا اين كه صحت قرائت در هر حال مسأله واحدى است؟ ج: اگر قرائت مكلّف صحيح نباشد و قدرت بر يادگيرى هم نداشته باشد، نماز او صحيح است، ولى ديگران نمى‌توانند به وى اقتدا كنند.

[س ٥٨٨ قرائت بعضى از ائمۀ جماعات از جهت مخارج حروف صحيح نيست]

س ٥٨٨: قرائت بعضى از ائمۀ جماعات از جهت مخارج حروف صحيح نيست. آيا كسى كه حروف را به طور صحيح از مخارج خود ادا مى‌كند، مى‌تواند به آنان اقتدا نمايد؟ عده‌اى مى‌گويند مى‌توانيد نماز را به جماعت بخوانيد، ولى بايد بعداً اعاده نماييد، من كه فرصت اعاده ندارم، وظيفه‌ام چيست؟ آيا مى‌توانم در نماز جماعت شركت نموده ولى حمد و سوره را آهسته بخوانم؟ ج: اگر قرائت امام از نظر مأموم صحيح نباشد، اقتدا و نماز جماعت او باطل است و اگر نمى‌تواند نماز را اعاده كند، اقتدا نكردن اشكال ندارد، ولى آهسته خواندن در قرائت نمازى كه بايد بلند خوانده شود، براى اظهار اقتدا به امام جماعت صحيح و مجزى نيست.

[س ٥٨٩ عده‌اى معتقدند كه قرائت بعضى از ائمۀ جمعه صحيح نيست]

س ٥٨٩: عده‌اى معتقدند كه قرائت بعضى از ائمۀ جمعه صحيح نيست، زيرا يا حروف را آن گونه كه هست، ادا نمى‌كنند و يا حركت آنها را طورى تغيير مى‌دهند كه ديگر آن حرف نيست. آيا اقتدا به آنان بدون اعادۀ نمازى كه پشت سر آنان خوانده مى‌شود، صحيح است؟ ج: ملاك صحت قرائت عبارت است از رعايت قواعد زبان عربى و اداء حروف از مخارج آن به طورى كه اهل لسان آن را اداء آن حرف بدانند نه حرف ديگر؛ اگر مأموم قرائت امام را مطابق قواعد و صحيح نداند، نمى‌تواند به او اقتدا كند و در صورت اقتداء، نماز او صحيح نيست و اعادۀ آن واجب است.

[س ٥٩٠ اگر امام جماعت در اثناى نماز]

س ٥٩٠: اگر امام جماعت در اثناى نماز در كيفيت تلفظ كلمه پس از اداى آن شك كندو بعد از فراغت از نماز علم پيدا كند كه در تلفظ آن كلمه اشتباه كرده است، نماز او و مأمومين چه حكمى دارد؟ ج: نماز محكوم به صحت است.