(٤) خوئى، سيستانى، تبريزى: جماعتش باطل مى‌شود ولى اگر به وظيفۀ منفرد عمل نمايد، نمازش صحيح است (سيستانى: به تفصيلى كه در مسأله [١٤٢٣]گذشت) . [پايان مسأله]

زنجانى: نمازش فرادىٰ مى‌شود و بايد به وظيفه فرادى عمل نمايد. [پايان مسأله]

صافى: اگر چه معصيت كرده، ولى نماز و جماعتش صحيح است و احتياط آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند. بلى اگر عمداً قبل از تمام شدن قرائت امام ركوع كند نمازش باطل مى‌شود. [پايان مسأله]

(٥) گلپايگانى، اراكى: و احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كند و دو باره بخواند. [پايان مسأله]

فاضل: اگر عمداً پيش از امام يا با تأخير زياد بعد از امام انجام دهد معصيت كرده و احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند. [پايان مسأله]

(٦) نورى: اما اگر در حال قرائت امام به ركوع رود، نمازش باطل مى‌شود و نيز اگر. .

مكارم: مسأله مأموم بايد كارهاى نماز را مانند ركوع و سجود جلوتر از امام انجام ندهد، بلكه همراه امام يا كمى بعد از او به جا آورد.

مسائل اختصاصى

بهجت: مسأله ١١٨٩ اگر مأموم عمداً زودتر از امام سر از ركوع بردارد، بايد بايستد تا امام سر از ركوع بردارد و اگر به قصد متابعت، دوباره به ركوع برگردد، نمازش باطل است.

بهجت: مسأله ١١٩٠ اگر مأموم عمداً در غير ركعت اوّل خودش، زودتر از امام به ركوع برود، بايد صبر كند تا امام به او برسد و با او ركوع را تمام كند و برگشتن، جايز نيست. و در صورتى كه تمام قرائت امام را درك كرده باشد، نماز او صحيح است و اگر به حالت ايستاده برگشت و با امام دوباره ركوع كرد، نمازش باطل است، و اگر دوباره ركوع نكرد، نماز و جماعتش صحيح است، اگر چه معصيت كرده است.

بهجت: مسأله ١١٩٢ اگر مأموم سهواً قبل از امام سر از ركوع برداشت در حالى كه ذكر واجب را نگفته بود، بايد به قصد متابعت به ركوع برگردد و ذكر را بگويد؛ ولى اگر ديد كه نمى‌تواند به ركوع امام برسد و امام زود سر برمى‌دارد، به ركوع برنگردد و به سبب نگفتن ذكر، نمازش باطل نيست.

[مسأله ١٤٧١ اگر سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد]

مسأله ١٤٧١ اگر سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد، چنانچه امام در ركوع باشد، بايد (١) به ركوع برگردد و با امام سر بردارد و در اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن است، نماز را باطل نمى‌كند (٢) ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع برسد، امام سر بردارد نمازش باطل است (٣) .

(١) سيستانى: بايد بنا بر احتياط. .

زنجانى: اگر سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد، چنانچه اطمينان دارد كه اگر برگردد در ركوع به امام مى‌رسد، پس اگر بخواهد نماز جماعتش برقرار باشد، بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد و در اين صورت زياد شدن ركوع نماز را باطل نمى‌كند. .