سيستانى: و اگر بگويد: «اَشْهَدُ اَنْ لاٰ إِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَريكَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً صلّى اللّٰهُ عليه و آلهِ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ» كفايت مى‌كند و در نماز وتر هم تشهّد لازم است.

[مسأله ١١٠١ كلمات تشهد بايد به عربى صحيح]

مسأله ١١٠١ كلمات تشهد بايد به عربى صحيح و به طورى كه معمول است پشت سر هم گفته شود. (١)

مسأله اختصاصى

بهجت: مسأله ٩٠٧ كسى كه تشهّد را نمى‌داند، واجب است ياد بگيرد و در تنگى وقت در صورتى كه نتواند از غير خود متابعت كند و يا از روى نوشته بخواند ترجمۀ آن را به زبان خودش بخواند و اگر از ترجمه هم عاجز بود، ذكر يا ترجمۀ ذكرى را به جاى آن بخواند.

[مسأله ١١٠٢ اگر تشهد را فراموش كند]

مسأله ١١٠٢ اگر تشهد را فراموش كند و بايستد و پيش از ركوع يادش بيايد كه تشهد را نخوانده، بايد بنشيند و تشهد را بخواند و دوباره بايستد و آن چه بايد در آن ركعت خوانده شود بخواند و نماز را تمام كند (١) و اگر در ركوع يا بعد از آن يادش بيايد، بايد نماز را (٢) تمام كند و بعد از سلام نماز تشهد را قضا كند (٣) ، و بنا بر احتياط واجب (٤) براى تشهد فراموش شده دو سجده سهو به جا آورد (٥) .

(١) گلپايگانى، خوئى، تبريزى، صافى: و بنا بر احتياط واجب ( زنجانى، سيستانى: و بنا بر احتياط مستحب) بعد از نماز براى ايستادن بى‌جا، دو سجدۀ سهو به جا آورد. .

بهجت: بايد بنشيند و تشهد را بخواند و بقيه نماز را مطابق معمول بخواند سپس بعد از اتمام نماز دو سجدۀ سهو براى ايستادن بى‌جا و دو سجدۀ سهو براى قرائت يا تسبيحات زيادى در صورتى كه خوانده باشد نيز به جا آورد. .

(٢) بهجت: مطابق معمول. .

(٣) خوئى، تبريزى: بنا بر احتياط واجب تشهّد را قضا كند. .

سيستانى: بنا بر احتياط مستحب تشهّد را قضا كند. .

زنجانى: بعد از سلام نماز، دو سجده سهو به جا آورد كه با آن، تشهد فراموش شده نيز قضا مى‌گردد.

(٤) سيستانى: و بايد. .

[عبارت «بنا بر احتياط واجب» در رساله آيات عظام: اراكى، گلپايگانى، خوئى، تبريزى، فاضل و صافى نيست]

(٥) مكارم: اگر در ركوع يا بعد از آن يادش بيايد، نمازش صحيح است و برگشتن واجب نيست، ولى احتياط آن است كه بعد از نماز تشهّد را قضا كند و دو سجدۀ سهو نيز به جا آورد.

مسأله اختصاصى

مكارم: مسأله ٩٨٨ اگر شك كند كه تشهّد را خوانده يا نه، در صورتى كه وارد ركعت بعد شده اعتنا نكند و اگر هنوز برنخاسته بايد آن را بخواند.