رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٦١١ - س ٤٨٥ كسى كه نمىداند تسبيحات اربعه را در ركعت سوم و چهارم
ج: اگر عامد يا جاهل مقصر (قادر بر يادگيرى) باشد، نماز باطل است، و الاّ نماز صحيح است. البته اگر نمازهاى گذشته را با اعتقاد به صحت، به صورت مذكور خوانده باشد، در هر صورت قضاى آنها واجب نيست.
[س ٤٧٧ كسى قادر بر اداى صحيح كلمات و ذكرهاى نماز نيست]
س ٤٧٧: شخصى است كه حدود ٣٥ يا ٤٠ سال سن دارد و پدر و مادرش در دوران كودكى به او نماز ياد ندادهاند و سواد هم ندارد، اما سعى كرده است كه نماز را به صورت صحيح ياد بگيرد، ولى قادر بر اداى صحيح كلمات و ذكرهاى نماز نيست و بعضى از كلمات را اصلاً نمىتواند تلفظ كند، آيا نماز او صحيح است؟ ج: اگر آن چه را كه قادر بر تلفظ آن است، انجام دهد، نمازش محكوم به صحت است.
[س ٤٧٨ من كلمات نماز را همان گونه كه از پدر و مادرم آموختهام]
س ٤٧٨: من كلمات نماز را همان گونه كه از پدر و مادرم آموختهام و در دبيرستان آموزش دادهاند، تلفظ مىكردم. بعداً متوجه شدم كه كلمات را اشتباه ادا مىكردهام. آيا طبق فتواى امام «قدس سره» اعادۀ نماز بر من واجب است يا آن كه همۀ نمازهايى را كه به آن صورت خواندهام، صحيح هستند؟ ج: در فرض سؤال، تمامى نمازهاى گذشته محكوم به صحت است و اعاده و قضاء ندارد.
[س ٤٧٩ كسى كه بر اثر ابتلاء به بيمارى لالى قادر بر تكلم نيست]
س ٤٧٩: كسى كه بر اثر ابتلاء به بيمارى لالى قادر بر تكلم نيست، ولى حواس سالمى دارد، اگر نمازش را با اشاره بخواند، آيا صحيح است؟ ج: نماز او در فرض مزبور صحيح و مجزى است.
ذكر نماز
[س ٤٨٠ قرائت عمدى ذكرهاى ركوع و سجده به جاى يكديگر]
س ٤٨٠: آيا قرائت عمدى ذكرهاى ركوع و سجده به جاى يكديگر اشكال دارد؟ ج: اگر آنها را به قصد مطلق ذكر خداوند عزّ و جلّ بگويد، اشكال ندارد و ركوع و سجده و نماز همگى صحيح هستند.
[س ٤٨١ اگر شخصى سهواً در سجده ذكر ركوع را بگويد]
س ٤٨١: اگر شخصى سهواً در سجده ذكر ركوع را بگويد و يا بر عكس، در ركوع ذكر سجده را بگويد و در همان حال متوجه اشتباه خود شده و آن را اصلاح نمايد، آيا نماز او باطل است؟ ج: اشكال ندارد و نمازش صحيح است.
[س ٤٨٢ اگر نمازگزار در هنگام نماز و يا بعد از فراغت از آن متوجه شود]
س ٤٨٢: اگر نمازگزار در هنگام نماز و يا بعد از فراغت از آن متوجه شود كه ذكر ركوع يا سجده را اشتباه گفته است، چه حكمى دارد؟ ج: اگر بعد از ركوع و سجود متوجه شود، چيزى بر او واجب نيست.
[س ٤٨٣ يك بار گفتن تسبيحات اربعه]
س ٤٨٣: آيا يك بار گفتن تسبيحات اربعه در ركعت سوم و چهارم نماز كافى است؟ ج: كافى است، هر چند احتياط اين است كه سه مرتبه گفته شود.
[س ٤٨٤ تعداد تسبيحات اربعه در نماز سه مرتبه است]
س ٤٨٤: تعداد تسبيحات اربعه در نماز سه مرتبه است، ولى فردى سهواً چهار بار گفته است، آيا نماز او در پيشگاه خداوند مقبول است؟ ج: اشكال ندارد.
[س ٤٨٥ كسى كه نمىداند تسبيحات اربعه را در ركعت سوم و چهارم]
س ٤٨٥: كسى كه نمىداند تسبيحات اربعه را در ركعت سوم و چهارم نماز سه مرتبه گفته يا بيشتر و يا كمتر، چه حكمى دارد؟