رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٣٣٥ - مسأله ٦٠٥ اگر ميّت وصيّت كرده باشد كه شخص معيّنى بر او نماز بخواند
مسأله اختصاصى
بهجت: مسأله ٥٢٤ اگر كسى موقعى به نماز جماعت ميّت رسيد كه بعضى از تكبيرات آن خوانده شده، مىتواند اقتدا كند ولى بايد در هر تكبير به وظيفۀ خود عمل كند، يعنى دعاى مربوط به همان تكبير را خودش بخواند و بعد از فراغ امام بقيۀ تكبيرات را تمام كند.
[مسأله ٦٠١ بين ميّت و نمازگزار بايد پرده نباشد]
مسأله ٦٠١ بين ميّت و نمازگزار، بايد (١) پرده و ديوار يا چيزى مانند اينها نباشد (٢) ولى اگر ميّت در تابوت و مانند آن باشد اشكال ندارد.
(١) خوئى، تبريزى، زنجانى: بنا بر احتياط بايد. .
(٢) بهجت: بين ميّت و نمازگزار نبايد پرده و ديوار يا چيزى مانند اينها باشد، به طورى كه نماز بر آن ميّت عرفاً صدق نكند. .
[مسأله ٦٠٢ در وقت خواندن نماز، بايد عورت ميّت پوشيده باشد]
مسأله ٦٠٢ در وقت خواندن نماز، بايد عورت ميّت پوشيده باشد و اگر كفن كردن او ممكن نيست بايد (١) ، عورتش را اگر چه با تخته و آجر و مانند اينها باشد به پوشانند.
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست
(١) خوئى، تبريزى: بنا بر احتياط بايد. .
[مسأله ٦٠٣ نماز ميّت را بايد ايستاده و با قصد قربت بخواند.]
مسأله ٦٠٣ نماز ميّت را بايد ايستاده و با قصد قربت بخواند. و در موقع نيّت، ميّت را معيّن كند، مثلاً نيّت كند نماز مىخوانم بر اين ميّت قربةً إلى اللّٰه (١) .
(١) سيستانى: و احتياط واجب آن است كه استقرارى كه در قيام نماز يوميه معتبر است رعايت شود.
[مسأله ٦٠٤ اگر كسى نباشد كه بتواند نماز ميّت را ايستاده بخواند]
مسأله ٦٠٤ اگر كسى نباشد كه بتواند نماز ميّت را ايستاده بخواند (١) ، مىشود نشسته بر او نماز خواند (٢) .
(١) فاضل: و امكان انتظارهم نباشد يا مأيوس باشند كه كسى بيايد و بتواند ايستاده نماز بخواند. .
(٢) بهجت: و چنانچه بعد از خواندن تمام نماز و يا قسمتى از آن بطور نشسته، شخصى كه قادر بر نماز خواندن به طور ايستاده است پيدا شود، بنا بر احتياط واجب بايد نماز اعاده شود.
زنجانى، فاضل: و اگر بعد از خواندن نماز نشسته پيش از دفن كسى پيدا شود كه بتواند نماز ميّت را ايستاده بخواند نماز ميت واجب است.
[مسأله ٦٠٥ اگر ميّت وصيّت كرده باشد كه شخص معيّنى بر او نماز بخواند]
مسأله ٦٠٥ اگر ميّت وصيّت كرده باشد كه شخص معيّنى بر او نماز بخواند، احتياط واجب آن است كه آن شخص از ولىّ ميّت اجازه بگيرد (١) و بر ولىّ هم بنا بر احتياط واجب، واجب است كه اجازه بدهد. (٢)
(١) خوئى، تبريزى، نورى: احتياط مستحبّ آن است كه آن شخص از ولىّ ميّت اجازه بگيرد. [پايان مسأله]
سيستانى: لازم نيست آن شخص از ولىّ ميّت اجازه بگيرد، گرچه بهتر است.
زنجانى: بنا بر احتياط آن شخص از ولىّ ميت اجازه بگيرد و ولىّ ميّت هم اجازه بدهد.
مكارم: عمل به وصيّت او واجب است و لازم نيست از ولىّ اجازه بگيرد، هر چند احتياط مستحبّ آن است كه اجازه بگيرد.