رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٨٨٨ - مسأله ١٥٦٧ اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود
(٢) اراكى: احتياط واجب است كه در آن روز از مبطلات روزه پرهيز كند.
فاضل: احتياط واجب آن است كه نيت كند و روزه بگيرد و اگر روزه نگرفت قضا كند.
زنجانى: مسأله اگر كافرى مسلمان شود قضاى روزههاى قبلى بر او واجب نيست؛ بلى چنانچه در اثناء روز مسلمان شود، بايد در بقيه روز از مبطلات روزه اجتناب كند؛ پس اگر قبل از ظهر مسلمان شده و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده، احتياط واجب آن است كه در بقيۀ روز، نيت روزه كند و اگر آن روز را روزه نگرفت قضاى آن را به جا آورد و اگر بعد از ظهر مسلمان شده لازم نيست نيت روزه كند.
سيستانى: مسأله اگر در روز ماه رمضان كافر مسلمان شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد بنا بر احتياط واجب بايد به قصد ما في الذمه تا آخر روز امساك كند و اگر چنين نكرد آن روز را قضا كند.
[مسأله ١٥٦٧ اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود]
مسأله ١٥٦٧ اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود (١) و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد، بايد نيت روزه كند (٢) و آن روز را روزه بگيرد و چنانچه بعد از ظهر خوب شود، روزۀ آن روز بر او واجب نيست (٣) .
(١) گلپايگانى، صافى: واجب نيست بر او كه نيّت روزه كند اگر چه از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند، انجام نداده باشد.
بهجت: و تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد، واجب بودن روزه و صحيح بودنش خالى از وجه نيست.
(٢) مكارم: و احتياطاً قضا هم نمايد ولى اگر بعد از ظهر خوب شود، روزۀ آن روز واجب نيست، فقط بايد قضاى آن را به جا آورد.
سيستانى: اگر در وسط روز ماه رمضان پيش از ظهر مريض خوب شود و تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد بنا بر احتياط واجب بايد نيت روزه كند. .
(٣) فاضل، سيستانى: و بايد بعداً آن را قضا كند.
خوئى، تبريزى: مسأله اگر در وسط روز ماه رمضان پيش از ظهر يا بعد از آن مريض خوب شود، روزۀ آن روز بر او واجب نيست هر چند تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد.
زنجانى: مسأله اگر مريض در اثناء روزه ماه رمضان خوب شد، چنانچه اجتناب از مبطلات روزه در قسمتى از روز كه مريض بوده براى او ضرر داشته، گرفتن روزه و اجتناب از مبطلات آن، در بقيۀ روز بر او واجب نيست و اگر اجتناب از مبطلات روزه در قسمت اول روز بر او ضرر نداشته معلوم مىشود كه واقعاً روزۀ آن روز بر او واجب بوده، پس بايد در بقيۀ روز از مبطلات روزه اجتناب كند، پس اگر قبل از ظهر خوب شده و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه