مسأله ٣٢٢ مستحبّ است انسان براى نماز ميت و زيارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم امامان عليهم السلام (١) وضو بگيرد و هم چنين براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نيز براى مسّ حاشيۀ قرآن و براى خوابيدن، وضو گرفتن مستحبّ است و نيز مستحبّ است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگيرد و اگر براى يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد، مى‌تواند به جا آورد مثلاً مى‌تواند با آن وضو نماز بخواند.

(١) زنجانى: حرم معصومين عليهم السلام. .

مكارم: مسأله وضو گرفتن در چند جا مستحبّ است: براى خواندن قرآن، براى نماز ميّت و براى دعا و مانند آن و نيز مستحبّ است كسى كه وضو دارد براى خواندن نماز، تجديد وضو كند و هر گاه به قصد يكى از اين كارها وضو بگيرد تمام كارهايى را كه مشروط به وضو است مى‌تواند انجام دهد.

سيستانى: مسأله مستحب است كسى كه وضو دارد براى هر نماز دوباره وضو بگيرد و بعضى از فقهاء فرموده‌اند مستحب است انسان براى نماز ميت و زيارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم امامان عليهم السلام و براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و مسّ حاشيۀ قرآن و براى خوابيدن وضو بگيرد ولى مستحب بودن وضو در اين موارد ثابت نيست بلى اگر به احتمال مستحب بودنش وضو بگيرد وضويش صحيح است و هر كارى كه بايد با وضو انجام داد، مى‌تواند به جا آورد مثلاً مى‌تواند با آن وضو نماز بخواند.

چيزهايى كه وضو را باطل مى‌كند

[مسأله ٣٢٣ هفت چيز وضو را باطل مى‌كند]

مسأله ٣٢٣ هفت چيز (١) وضو را باطل مى‌كند: اول: بول (٢) . دوم: غائط.

سوم: باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج شود. (٣) چهارم: خوابى كه به واسطۀ آن (٤) چشم نبيند و گوش نشنود، ولى اگر چشم نبيند و گوش بشنود وضو باطل نمى‌شود. (٥) پنجم: چيزهايى كه عقل را از بين مى‌برد، مانند ديوانگى و مستى و بى‌هوشى. (٦) ششم: استحاضۀ زنان، كه بعداً گفته مى‌شود. هفتم: كارى كه براى آن بايد غسل كرد مانند جنابت (٧) .

(١) مكارم: هشت چيز. .

(٢) بهجت: و در حكم بول است رطوبتى كه انسان نداند بول است يا نه اگر قبل از استبراء كردن از او خارج شود. .

سيستانى: و در حكم بول است ظاهراً بلل مشتبهى كه از انسان بعد از بول و قبل از استبراء خارج مى‌شود. .

(٣) بهجت: و يا از غير مخرج، اگر اين عنوان بر آن، صدق نمايد. .

(٤) مكارم: خوابى كه بر عقل غلبه كند و به واسطۀ آن. .

(٥) بهجت: و هم چنين است اگر گوش هم نشنود ولى نخوابيده باشد، مثل اين كه به ادامۀ فكر سابق مشغول باشد. .

(٦) مكارم: بنا بر احتياط واجب. .