مكارم: مسأله ذكر خدا، قرائت قرآن و دعا، در هر جاى نماز جايز است. اگر جمله‌اى را مانند «اللّٰه أكبر» به قصد ذكر خدا بگويد، امّا در موقع گفتن، صدا را بلند كند كه چيزى را به ديگرى بفهماند اشكال ندارد، ولى دعا و ذكر به زبانهاى غير عربى اشكال دارد.

[مسأله ١١٣٥ خواندن قرآن در نماز]

مسأله ١١٣٥ خواندن قرآن در نماز، غير از چهار سوره‌اى كه (١) سجدۀ واجب دارد و در احكام جنابت گفته شد (٢) و نيز دعا كردن در نماز اشكال ندارد (٣) اگر چه به فارسى يا زبان ديگر باشد.

(١) خوئى، تبريزى، زنجانى: غير از چهار آيه‌اى كه. .

(٢) زنجانى: در مسأله [٣٥٥ و (١٠٩٣)]گفته شد. .

نورى: در مسأله [٣٥٥]گفته شد. .

(٣) گلپايگانى، خوئى، زنجانى، تبريزى، صافى: ولى احتياط مستحبّ آن است كه به غير عربى دعا نكند.

فاضل: ولى احتياط واجب اين است كه به عربى باشد.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١١٣٤.

سيستانى: مسأله خواندن قرآن و دعا كردن در نماز اشكال ندارد ولى احتياط مستحب آن است كه به غير عربى دعا نكند. حكم چهار آيه‌اى كه سجدۀ واجب دارد، در احكام قرائت مسأله [٩٨٣]گفته شد.

بهجت: مسأله قرآن يا دعا خواندن در نماز اشكال ندارد، مگر چهار آيه‌اى كه سجدۀ واجب دارند و در مسألۀ[١٠٩٣]گذشت يا اين كه دعا خواندن، به طورى كه به نظم واجب در قرائت و يا ذكر واجب صدمه بزند و يا نفرين بر مؤمن باشد كه در اين صورت، نماز باطل خواهد بود. دعا يا ذكر خداوند متعال به هر لغتى كه مخصوص نمازگزار باشد، در بين نماز اگر چه به عربى نباشد، مانعى ندارد ولى خلاف احتياط است حتّى در قنوت ولى بنا بر احتياط واجب ذكرهاى مستحبّى ركوع، سجود و تشهّد را به غير عربى نخواند.

[مسأله ١١٣٦ اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمداً]

مسأله ١١٣٦ اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمداً (١) يا احتياطاً چند مرتبه بگويد اشكال ندارد (٢) .

(١) خوئى: بدون قصد جزئيّت. .

زنجانى: بدون قصد وجوب يا استحباب ذكر خاص چند مرتبه بگويد اشكال ندارد، ولى اگر از روى وسواس چند مرتبه بگويد كار حرامى انجام داده؛ بلكه اگر به مسأله آگاه باشد و بتواند به وسواس عمل نكند نمازش هم باطل است.

(٢) اراكى، گلپايگانى: ولى اگر از روى وسواس چند مرتبه بگويد نماز باطل مى‌شود.

بهجت: مگر اين كه به نظم واجب ديگر، مثل قرائت و يا ذكر واجب صدمه بزند.

صافى، فاضل: ولى اگر از روى وسواس چند مرتبه بگويد اشكال دارد.