مسأله ١٦٤٩ اگر مگس در گلوى روزه دار برود، چنانچه به قدرى پايين رود كه به فرو بردن آن خوردن نمى‌گويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزۀ او صحيح است و اگر به اين مقدار پايين نرود (١) بايد آن را بيرون آورد اگر چه موجب شود كه قى كند (٢) و روزه‌اش باطل شود و چنانچه فرو برد روزه‌اش باطل مى‌شود و بنا بر احتياط واجب بايد كفاره جمع بدهد.

اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: اراكى و بهجت نيست

(١) فاضل: و بيرون آوردن آن ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد و اگر باعث قى كردن شود روزۀ او باطل مى‌شود.

نورى: و بداند كه بواسطه بيرون آوردن آن قىْ مى‌كند واجب نيست بيرون آوردن و روزه‌اش صحيح است.

(٢) سيستانى: مگر در صورتى كه قى كردن براى او ضرر يا مشقت زيادى داشته باشد؛ و چنانچه آن را قى نكند و فرو برد روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر آن را با قى كردن خارج كند نيز روزه‌اش باطل مى‌شود.

گلپايگانى، خوئى، صافى، تبريزى: مسأله اگر مگس در گلوى روزه دار برود، چنانچه ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد و روزه‌اش باطل نمى‌شود ولى اگر بداند كه به واسطۀ بيرون آوردن آن، قى مى‌كند واجب نيست بيرون آورد و روزه‌اش صحيح است.

زنجانى: و روزۀ او صحيح است؛ ولى اگر مجبور باشد كه يا آن را ببلعد يا با قى كردن آن را بيرون آورد، واجب است آن را بيرون آورد و در هر دو صورت: بلعيدن و بيرون آوردن، روزه او باطل مى‌شود.

مكارم: مسأله اگر خرده‌هاى غذا يا حشره‌اى مانند مگس، بى‌اختيار در گلوى روزه دار برود چنانچه به قدرى پايين برود كه نمى‌توان آن را بيرون آورد روزه‌اش صحيح است و اگر بتواند آن را بيرون آورد بايد چنين كند و بيرون آوردنش ضررى براى روزه ندارد، بلكه اگر در اين حال فرو برد روزه‌اش باطل است.

[مسأله ١٦٥٠ اگر سهواً چيزى را فرو ببرد]

مسأله ١٦٥٠ اگر سهواً چيزى را فرو ببرد و پيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است (١) ، چنانچه به قدرى پايين رفته باشد كه اگر آن را داخل شكم كند خوردن نمى‌گويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزۀ او صحيح است (٢) .

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) گلپايگانى، صافى: چنانچه ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد و روزه‌اش صحيح است.

خوئى، تبريزى: بيرون آوردن آن لازم نيست و روزۀ او صحيح است.

(٢) فاضل: و اگر به وسط يا ابتداء حلق رسيده باشد بايد آن را بيرون آورد و در اين مورد قى كردن صدق نمى‌كند.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٦٤٩.

زنجانى: مسأله اگر سهواً چيزى را فرو ببرد اگر به قدرى فرو رفته باشد كه به آن خوردن