رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٢٦٣ - مسأله ٤٥٩ اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده
گلپايگانى، صافى: مسأله بهتر آن است كه طلاى كفّاره را سكه دار بدهد، ولى اگر ممكن نباشد قيمت آن كافى است.
خوئى، تبريزى: مسأله اگر طلاى سكه دار ممكن نباشد قيمت آن را بدهد.
زنجانى: مسأله اگر طلاى سكه دار ممكن نباشد، پولى به قيمت آن داده شود.
[مسأله ٤٥٥ اگر قيمت طلا در وقتى كه جماع كرده با وقتى كه مىخواهد به فقير بدهد فرق كرده باشد]
مسأله ٤٥٥ اگر قيمت طلا در وقتى كه جماع كرده با وقتى كه مىخواهد به فقير بدهد فرق كرده باشد، بايد (١) قيمت وقتى را كه مىخواهد به فقير بدهد حساب كند.
اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: سيستانى و بهجت نيست
(١) [كلمۀ «بايد» در رساله آيات عظام: خوئى، تبريزى و زنجانى نيست]
[مسأله ٤٥٦ اگر كسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوّم حيض، با زن خود جماع كند]
مسأله ٤٥٦ اگر كسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوّم حيض، با زن خود جماع كند (١) ، بايد (٢) هر سه كفّاره را كه روى هم سى و يك نخود و نيم مىشود بدهد.
اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: مكارم، سيستانى و بهجت نيست
(١) زنجانى: هر سه كفاره را كه يك دينار و سه چهارم (حدود سى و هشت نخود و نيم) مىشود بدهد.
(٢) گلپايگانى، صافى: مستحبّ بلكه احوط است. .
نورى: بهتر است. . [كلمۀ «بايد» در رساله آيات عظام: خوئى و تبريزى نيست]
[مسأله ٤٥٧ اگر انسان بعد از آن كه در حال حيض جماع كرده]
مسأله ٤٥٧ اگر انسان بعد از آن كه در حال حيض جماع كرده و كفّارۀ آن را داده دوباره جماع كند باز هم بايد (١) كفّاره بدهد.
اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: خوئى، تبريزى، سيستانى، زنجانى و بهجت نيست
(١) گلپايگانى، صافى: مستحبّ بلكه احوط است. .
نورى: بهتر است. .
[مسأله ٤٥٨ اگر با زن حائض چند مرتبه جماع كند]
مسأله ٤٥٨ اگر با زن حائض چند مرتبه جماع كند (و در بين آنها كفّاره ندهد (١)) احتياط واجب (٢) آن است كه براى هر جماع يك كفّاره بدهد.
اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: سيستانى و بهجت نيست
(١) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام: خوئى، تبريزى، زنجانى و مكارم نيست]
(٢) گلپايگانى، صافى: احتياط مستحبّ. .
خوئى، تبريزى، زنجانى، نورى: بهتر. .
مكارم: مستحبّ. .
[مسأله ٤٥٩ اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده]
مسأله ٤٥٩ اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده، بايد فوراً از او جدا شود (١) و اگر جدا نشود بنا بر احتياط واجب بايد كفّاره بدهد. (٢)
اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: سيستانى و بهجت نيست
(١) گلپايگانى، تبريزى، صافى: بقيه مسأله ذكر نشده.
(٢) خوئى، زنجانى: احتياط مستحبّ اين است كه كفاره بدهد.
نورى: بنا بر احتياط مستحب بايد كفاره دهد.
مكارم: اگر جدا نشود گناه كرده و بنا بر احتياط مستحبّ بايد كفاره نيز بپردازد.