مسأله ٣١٤ كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند (١) در صورتى كه ممكن باشد و مشقت و زحمت و خوف ضرر نداشته باشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگيرى نمايد و بنا بر احتياط واجب اگر چه خرج داشته باشد، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، خود را معالجه نمايد.

(١) خوئى، تبريزى، سيستانى: در صورتى كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگيرى نمايد، بهتر آن است كه جلوگيرى نمايد (خوئى، سيستانى: اگر چه خرج داشته باشد) بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود بهتر آن است (تبريزى: احوط آن است) كه خود را معالجه كند.

مكارم: اگر به آسانى قابل معالجه باشند واجب است معالجه كنند و اگر نكنند، براى آنها اشكال دارد. [پايان مسأله

اراكى، گلپايگانى، بهجت، فاضل، نورى، زنجانى، صافى: مسأله كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط (زنجانى: و باد) خوددارى كند، در صورتى كه ممكن باشد، بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط (زنجانى: و باد) جلوگيرى كند اگر چه خرج داشته باشد، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه كند.

اراكى، بهجت، نورى: و مشقت و زحمت و خوف ضرر نداشته باشد. .

بهجت: و خرج آن به او ضرر زيادى نزند. .

فاضل: اگر چه متضمن مخارجى باشد و بنا بر احتياط واجب اگر مرض او معالجه شود خود را معالجه كند.

بهجت: يعنى بدون عُسر شخصى. .

زنجانى: احتياط مستحب.

[مسأله ٣١٥ كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند]

مسأله ٣١٥ كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط (١) خوددارى كند، بعد از آن كه مرض او خوب شد، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد. ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود، بايد (٢) نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند.

(١) زنجانى: يا باد. .

(٢) سيستانى: بايد بنا بر احتياط لازم. .

مكارم: بايد بنا بر احتياط واجب. .

بهجت: بايد بنا بر احتياط مستحب. .

چيزهايى كه بايد براى آنها وضو گرفت

[مسأله ٣١٦ براى شش چيز وضو گرفتن واجب است]

مسأله ٣١٦ براى شش چيز وضو گرفتن واجب است: اول: براى نمازهاى واجب غير از نماز ميّت (١) . دوم: براى سجده و تشهّد فراموش شده (٢) ، اگر بين آنها و نماز (٣) ، حَدَثى از او سر زده مثلاً بول كرده باشد (٤) . سوم: براى طواف واجب خانۀ كعبه (٥) . چهارم: اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد (٦) . پنجم: اگر نذر كرده باشد كه جايى از بدن خود را به خطّ قرآن برساند (٧) . ششم: براى آب كشيدن قرآنى كه نجس شده يا بيرون آوردن آن از مستراح و مانند آن (٨) ، در صورتى كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن