بهجت: مسأله ١١٢٦ كسى كه مى‌داند يكى از نمازهاى پنجگانه از او فوت شده و نمى‌داند كدام بوده، كافى است يك نماز صبح و يك مغرب و يك چهار ركعتى به قصد ما في الذّمّه بخواند. و در بلند يا آهسته خواندن آن، مخيّر است. و اگر مسافر بوده، كافى است يك مغرب و يك دو ركعتى به قصد ما في الذّمّه بخواند.

[مسأله ١٣٨٦ اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد]

مسأله ١٣٨٦ اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده (١) ، اگر چه لازم نيست نمازهاى قضا را پيش از نماز ادا بخواند حتى اگر چه وقت داشته باشد و ترتيب بين نمازهاى قضا را هم بداند، ولى احتياط استحبابى آن است كه نمازهاى قضا، مخصوصاً نماز قضاى همان روز را پيش از نماز ادا بخواند (٢) .

اين مسأله در رساله آيت اللّٰه فاضل نيست

(١) گلپايگانى، خوئى، تبريزى، سيستانى، بهجت، صافى، زنجانى، نورى: چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد يا نمى‌خواهد همه را در آن روز بخواند مستحب است (زنجانى: احتياط آن است كه) نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند و بهتر اين است (گلپايگانى، زنجانى، صافى: احتياط مستحب آن است) كه بعد از خواندن قضاى نمازهاى سابق دوباره نماز قضايى را كه در آن روز پيش از نماز ادا خوانده به جا آورد.

سيستانى: بقيه مسأله ذكر نشده.

بهجت: بلكه مطابق احتياط است.

نورى: اگر چه ترتيب بين قضاها را مى‌داند.

(٢) اراكى: ولى بايد بعد از خواندن قضاى نمازهاى سابق دوباره نماز قضايى را كه در آن روز پيش از نماز ادا خوانده به جا آورد.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٣٨٤.

[مسأله ١٣٨٧ تا انسان زنده است اگر چه از خواندن نماز قضاهاى خود عاجز باشد]

مسأله ١٣٨٧ تا انسان زنده است اگر چه از خواندن نماز قضاهاى خود عاجز باشد، ديگرى نمى‌تواند نمازهاى او را قضا نمايد.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

[مسأله ١٣٨٨ نماز قضا را با جماعت مى‌شود خواند]

مسأله ١٣٨٨ نماز قضا را با جماعت مى‌شود خواند، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا؛ و لازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند (١) مثلاً اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد.

(١) مكارم: احتياط اين است كه هر دو يك نماز را بخوانند مثلاً قضاى نماز ظهر را با نماز ظهر بخواند و نماز قضاى عصر را با نماز عصر.

مسأله اختصاصى

بهجت: مسأله ١١٢٩ نمازهاى مستحبّى كه وقت خاص دارند، در صورت ترك، قضاى آنها مستحب است ولى اگر در اثر بيمارى فوت شد، استحباب قضا، تأكّد ندارد؛ و اگر نمازهاى مستحبّى فوت شده را قضا نكرد، مستحب است براى هر نماز فوت شده يك مُد طعام صدقه بدهد.

[مسأله ١٣٨٩ مستحب است بچۀ مميز يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مى‌فهمد]

مسأله ١٣٨٩ مستحب است بچۀ مميز يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مى‌فهمد به نماز خواندن و عبادتهاى ديگر عادت دهند،