مسأله ٩١٤ خوابيدن در مسجد اگر انسان ناچار نباشد و صحبت كردن راجع به كارهاى دنيا (١) و مشغول صنعت شدن و خواندن شعرى كه نصيحت و مانند آن نباشد مكروه است. و نيز مكروه است آب دهان و بينى و اخلاط سينه را در مسجد بيندازد (٢) و گم شده‌اى را طلب كند و صداى خود را بلند كند (٣) ولى بلند كردن صدا براى اذان مانعى ندارد.

(١) زنجانى: و خريد و فروش. .

(٢) سيستانى: بلكه در بعضى موارد حرام است. .

(٣) بهجت: و در هر صورت بايد از كارهايى كه با احترام مسجد منافات دارد يا مزاحم نمازگزاران است اجتناب كند. .

مكارم: مسأله خوابيدن در مسجد و سخن گفتن در بارۀ كارهاى دنيا و خواندن اشعارى كه نصيحت و مانند آن در آن نباشد مكروه است و هم چنين انداختن آب دهان و بينى و اخلاط سينه در مسجد و بلند كردن صدا و داد و فرياد و آن چه با موقعيّت مسجد منافات دارد مكروه مى‌باشد.

[مسأله ٩١٥ راه دادن بچه و ديوانه به مسجد مكروه است]

مسأله ٩١٥ راه دادن بچه و ديوانه به مسجد مكروه است (١) و كسى كه پياز و سير و مانند اينها خورده كه بوى دهانش مردم را اذيت مى‌كند مكروه است به مسجد برود.

(١) فاضل، مكارم: ولى اگر آوردن بچّه‌ها مزاحمتى ايجاد نكند و باعث علاقه‌مندى آنان به نماز و مسجد شود مستحبّ است (مكارم: و گاه واجب) . .

سيستانى: راه دادن ديوانه به مسجد مكروه است و هم چنين است راه دادن بچّه اگر موجب زحمت نمازگزاران شود و يا اين كه احتمال رود مسجد را نجس كند. و در غير اين دو صورت مانعى از راه دادن بچّه به مسجد نيست بلكه گاهى اولويت دارد. .

بهجت: مسأله مستحب است كه در مسجد از خريد و فروش و ساير معاملات (عقود و ايقاعات) غير عبادى خوددارى شود و اما مانند نذر و وقف و نكاح چون حيثيت عبادى دارند اشكالى ندارد، و مستحب است از ورود ديوانگان و اطفال غير مميز كه مراعات آداب مساجد را نمى‌نمايند به مساجد خوددارى شود؛ و مكروه است كسى كه بوى بدى از او استشمام مى‌شود مثل بوى سير و پياز، داخل مسجد شود و بعيد نيست نمازى را كه با اين حال خوانده، اعاده‌اش مستحب باشد.

مسأله اختصاصى

بهجت: مسأله ٧٥٣ تعرض به معابد يهوديان و مسيحيان كه در ذمّۀ اسلام هستند و آن معابد هم در دست خود آنها است جايز نيست و آن اماكن مثل مساجد محترم است و جايز نيست خراب كردن آنها مگر با شرايطى، كه در مساجد هم جارى است.