گلپايگانى، صافى، زنجانى: مسأله موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى است، حتى (زنجانى: بنا بر احتياط واجب در) موقع گفتن ذكرهاى مستحبى نماز، بايد بدنش آرام باشد و در موقعى كه مى‌خواهد كمى جلو يا عقب رود، يا كمى بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد بايد چيزى نگويد ولى «بحول اللّٰه و قوته اقوم و اقعد» را بايد در حال برخاستن بگويد.

خوئى، سيستانى، تبريزى: مسأله موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى از اذكار واجب است بايد بدنش آرام باشد (سيستانى: و هم چنين بنا بر احتياط لازم وقتى كه مشغول چيزى از اذكار مستحبّ مى‌باشد) و در موقعى كه مى‌خواهد كمى جلو يا عقب رود، يا كمى بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد، بايد چيزى نگويد.

[مسأله ٩٦٦ اگر در حال حركت بدن ذكر بگويد]

مسأله ٩٦٦ اگر (١) در حال حركت بدن ذكر بگويد (٢) مثلاً موقع رفتن به ركوع يا رفتن به سجده تكبير بگويد (٣) ، چنانچه آن را به قصد ذكرى كه (٤) در نماز دستور داده‌اند بگويد (٥) ، بايد (٦) نماز را دوباره بخواند (٧) و اگر به اين قصد نگويد، بلكه بخواهد ذكرى گفته باشد نماز صحيح است.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) زنجانى: اگر با علم و عمد. .

(٢) خوئى، تبريزى، سيستانى: ذكر مستحبى بگويد. .

(٣) خوئى، تبريزى: نمازش صحيح است و «بِحَوْلِ اللّٰهِ وَ قُوَّتِهِ اَقُومُ وَ أَقْعُدُ» را بايد در حال برخاستن بگويد. [پايان مسأله]

مكارم: احتياط آن است كه نماز را دوباره بخواند مگر آن كه قصدش مطلق ذكر باشد، يعنى نه آن تكبير مخصوصى كه مثلاً قبل از سجده در حال ايستادن گفته مى‌شود، بلكه از آنجا كه ذكر خدا در هر جاى نماز خوب است تكبير مى‌گويد.

(٤) زنجانى: ذكر خاصى كه. .

(٥) سيستانى: آن ذكر صحيح نيست ولى نمازش صحيح است و «بِحَوْلِ اللّٰهِ وَ قُوَّتِهِ اَقُومُ وَ أَقْعُدُ» را بايد در حال برخاستن بگويد. [پايان مسأله]

(٦) گلپايگانى، صافى، فاضل، نورى: بايد احتياطاً. .

(٧) زنجانى: و اين امر در ذكرهاى مستحب، مطابق احتياط وجوبى است. .

اراكى: چنانچه آن را به قصد ذكرى كه در نماز دستور داده‌اند بگويد، صحيح بودن نمازش مورد اشكال است. .

[مسأله ٩٦٧ حركت دادن دست و انگشتان در موقع خواندن حمد اشكال ندارد]

مسأله ٩٦٧ حركت دادن دست و انگشتان در موقع خواندن حمد (١) ، اشكال ندارد، اگر چه احتياط مستحب آن است كه آنها را هم حركت ندهد.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست

(١) گلپايگانى، صافى، زنجانى: و سوره (زنجانى: و تسبيحات اربعه) . .

بهجت: و ساير حالات اشكال ندارد. [پايان مسأله]