مسأله ٣٥١ اگر نَعُوذُ بِاللّٰه حيوانى را وطى كند يعنى با او نزديكى نمايد و منى از او بيرون آيد غسل تنها، كافى است. و اگر منى بيرون نيايد (١) ، چنانچه پيش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافى است (٢) و اگر وضو نداشته احتياط واجب (٣) آن است كه غسل كند، وضو هم بگيرد (٤) .

(١) مكارم: احتياط واجب آن است كه براى نماز و مانند آن، هم غسل كند و هم وضو بگيرد، مگر اين كه قبل از اين كار وضو داشته باشد كه در اين صورت تنها غسل كافى است.

(٢) بهجت: باز هم غسل تنها كافى بوده و احتياطى است. .

(٣) زنجانى: احتياط. .

(٤) خوئى، سيستانى، زنجانى: و هم چنين است حكم در نزديكى نمودن با مرد يا پسر.

تبريزى: و هم چنين است حكم در وَطىِ مرد.

[مسأله ٣٥٢ اگر منى از جاى خود حركت كند]

مسأله ٣٥٢ اگر منى از جاى خود حركت كند (١) و بيرون نيايد، يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه، غسل بر او واجب نيست (٢) .

(١) مكارم: امّا از ريختن آن به بيرون جلوگيرى به عمل آورد يا به علّت ديگر بيرون نيايد غسل واجب نيست، هم چنين اگر شكّ كند كه بيرون آمده يا نه.

(٢) بهجت: و هم چنين است اگر خواب ببيند كه محتلم شده ولى بعد از بيدار شدن، اثرى از منى نبيند.

مسأله اختصاصى

بهجت: مسأله ٣٥٦ هر گاه بعد از غسل، منى مرد از زن خارج شود، غسل واجب نيست و هم چنين است اگر شك كند كه منى بيرون آمده، از خود اوست يا از مرد؛ امّا اگر علم يا اطمينان داشته باشد كه منى خارج شده از خود اوست و يا مخلوط با منى مرد است، غسل بر او واجب است.

[مسأله ٣٥٢ اگر منى از جاى خود حركت كند]

مسأله ٣٥٢ اگر منى از جاى خود حركت كند ولى تيمّم برايش ممكن است، بعد از داخل شدن وقت نماز بدون جهت با عيال خود نزديكى كند اشكال دارد (١) ولى اگر براى لذّت بردن يا ترس از براى خودش باشد (٢) اشكال ندارد.

(١) اراكى، خوئى، گلپايگانى، تبريزى، سيستانى، بهجت، صافى، زنجانى، نورى: بعد از داخل شدن وقت نماز هم مى‌تواند با عيال خود نزديكى كند (زنجانى: ولى اگر در وقت نماز، وضو داشته باشد، بايد قبل از نزديكى نماز را با وضو بخواند) . [پايان مسأله]

(٢) فاضل: براى لذت بردن يا خوف بر نفس باشد. .

مكارم: مسأله كسى كه آب براى غسل كردن ندارد، مى‌تواند با همسر خود نزديكى كند و تيمّم براى او كافى است، خواه بعد از داخل شدن وقت نماز باشد يا قبل از آن.

[مسأله ٣٥٤ اگر در لباس خود منى ببيند]

مسأله ٣٥٤ اگر در لباس خود منى ببيند و بداند كه از خود اوست (١) و براى آن غسل نكرده، بايد غسل كند و نمازهايى را كه يقين دارد (٢) بعد از بيرون آمدن منى خوانده قضا كند (٣) ، ولى نمازهايى را كه احتمال مى‌دهد بعد از (٤) بيرون آمدن آن منى خوانده، لازم نيست قضا نمايد.