مكارم: مسأله شرط ششم از صحرانشين‌هاى خانه به دوش نباشد. « صحرانشين‌هاى خانه به دوش» كه وطن خاصى ندارند و هر جا آب و خوراك براى خود و حيواناتشان فراهم باشد توقف مى‌كنند بايد در اين مسافرتها نمازشان را تمام بخوانند و روزه را بگيرند.

[مسأله ١٣٠٥ اگر يكى از صحرانشينها براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كند]

مسأله ١٣٠٥ اگر يكى از صحرانشينها براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كند (١) ، چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد، احتياط واجب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: مكارم و بهجت نيست

(١) گلپايگانى، صافى: بدون چادر و اثاثيه، بلكه فقط به منظور تعيين محلّ و مرتع مناسب براى احشام خودشان باشد. .

زنجانى: چنانچه با چادر و اثاثيه باشد نماز را تمام بخواند و الاّ چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد، بنا بر احتياط نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

نورى: چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد، و چادر و اثاثيه او همراهش نباشد نمازش را شكسته بخواند.

فاضل: بدون اين كه منزلش همراهش باشد. .

خوئى، تبريزى، سيستانى: مسأله اگر يكى از صحرانشينها (سيستانى: مثلاً) براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كند، چنانچه با بُنه و دستگاه باشد، (سيستانى: كه صدق كند خانه‌اش همراهش مى‌باشد) نماز را تمام بخواند و الاّ چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد، نماز را شكسته بخواند.

[مسأله ١٣٠٦ اگر صحرانشين براى زيارت يا تجارت مسافرت كند]

مسأله ١٣٠٦ اگر صحرانشين (١) براى زيارت يا حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند، بايد نماز را شكسته بخواند (٢) .

اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: زنجانى و بهجت نيست

(١) سيستانى: مثلاً. .

(٢) سيستانى: اگر صدق عنوان خانه بدوش بر آن در اين سفر نكند بايد نماز را شكسته بخواند و اگر صدق كند نمازش تمام است.

مكارم: مسأله هر گاه صحرانشين خانه به دوش مانند مردم ديگر براى زيارت خانۀ خدا، يا تجارت، يا مسافرت ديگرى غير از آن مسافرت كه جزء زندگى اوست برود، بايد نماز را شكسته بخواند.

شرط هفتم:

آن كه شغل او (١) مسافرت نباشد، بنا بر اين شتر دار و راننده و چوبدار و كشتيبان و مانند اينها، اگر چه براى بردن اثاثيۀ منزل خود مسافرت كنند (٢) (در غير سفر اول (٣)) بايد نماز را تمام بخوانند (٤) . ولى در سفر اول اگر چه طول بكشد، نمازشان شكسته است.

(١) اراكى: يا مقدمۀ شغلش. .

(٢) اراكى: در سفر بايد نماز را تمام بخوانند، ولى در سفر اوّل نمازشان شكسته است مگر به قدرى طول بكشد كه بگويند مسافرت را شغل خود قرار داده، كه در اين صورت نماز تمام است.

بهجت: نمازشان تمام است. [پايان مسأله]

(٣) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام: خوئى و تبريزى نيست]