موقعى كه پيش از وضو دست خود را مى‌شويد، بگويد: «اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنِى (٣) مِنَ التَّوّٰابِينَ وَ اجْعَلْني مِنَ المُتَطَهِّرِينَ» و در وقت مضمضه كردن يعنى آب در دهان گرداندن بگويد: «اَللّٰهُمَّ لَقِّني حُجَّتي يَوْمَ أَلْقٰاكَ وَ أَطْلِقْ لِسٰانِى بِذِكْرِكَ» و در وقت استنشاق يعنى آب در بينى كردن بگويد: «اَللّٰهُمَّ لا تُحَرِّمْ عَلَيَّ ريحَ الْجَنَّةِ وَ اجْعَلْني مِمَّنْ يَشُمُّ رِيحَهَا وَ رَوْحَهَا وَ طِيبَهٰا» و موقع شستن رو بگويد: «اَللّٰهُمَّ بَيِّضْ وَجْهِي يَوْمَ تَسْوَدُّ فِيهِ (٤) الْوُجُوهُ وَ لاٰ تُسَوِّدْ وَجْهِي يَوْمَ تَبْيَضُّ فِيهِ (٥) الْوُجُوهُ» و در وقت شستن دست راست بخواند: «اَللّٰهُمَّ اَعْطِنى كِتٰابي بِيَميني و الْخُلْدَ فِى الْجِنَانِ بِيَسٰاري وَ حٰاسِبْني حِسٰاباً يَسِيراً» و موقع شستن دست چپ بگويد: «اَللّٰهُمَّ لاٰ تُعْطِنِي كِتٰابِي بِشِمٰالي وَ لاٰ مِنْ وَ راءِ ظَهْرِي وَ لاٰ تَجْعَلْهَا مَغْلُولَةً اِلىٰ عُنُقي وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ مُقَطَّعٰاتِ النّيرٰانِ» و موقعى كه سر را مسح مى‌كند بگويد: «اَللّٰهُمَّ غَشِّني بِرَحْمَتِكَ وَ بَرَكٰاتِكَ و عَفْوِكَ» و در وقت مسح پا بخواند: «اَللّٰهُمَّ ثَبِّتْنِي عَلَى الصِّراطِ يَوْمَ تَزِلُّ فِيهِ الْاَقْدٰامُ وَ اجْعَلْ سَعْيِي في مٰا يُرْضِيكَ عَنّي يَا ذَا الْجَلالِ وَ الإِكْرَامِ» .

(١) مكارم: شايسته است. .

(٢) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيت اللّٰه اراكى نيست]

(٣) خوئى، سيستانى، زنجانى: «بسم اللّٰه و باللّٰه اللهم اجعلنى. .

(٤) [كلمۀ «فِيهِ» در رساله آيات عظام: خوئى، تبريزى و زنجانى نيست]

(٥) [كلمۀ «فِيهِ» در رساله آيات عظام: خوئى، سيستانى، زنجانى و تبريزى نيست]

شرايط وضو

شرايط صحيح بودن وضو سيزده چيز (١) است:

شرط اول: آن كه آب وضو پاك باشد (٢) .

شرط دوم: آن كه مطلق باشد (٣) .

(١) خوئى، تبريزى، سيستانى، مكارم: چند چيز. .

(٢) سيستانى: و بنا بر قولى، نبايد آلوده باشد به آن چه انسان از او متنفّر است مانند بول حيوانات حلال گوشت و مردار پاك و چرك زخم هر چند شرعاً پاك باشد و اين قول موافق احتياط است. .

(٣) نورى: و معناى مطلق و مضاف در فصل آبها گذشت.

زنجانى: شرط دوم: آن كه با آب مطلق باشد.

بهجت: مسأله شرائط صحيح بودن وضو سيزده چيز است:١-آب وضو پاك باشد.

٢-آب وضو مطلق باشد.٣-وضو گرفتن مستلزم تصرف غاصبانه نباشد.٤-ظرف آب وضو مباح باشد (غصبى نباشد) .٥-ظرف آب وضو طلا و نقره نباشد.٦-اعضاى وضو موقع شستن و مسح كردن پاك باشد.٧-وقت براى وضو و نماز كافى باشد.٨-به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم وضو بگيرد.٩-ترتيب.١٠-موالات.١١-مباشرت در اعمال وضو.١٢-استعمال آب ضرر نداشته باشد.١٣-در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد و تفصيل اينها به ترتيب در مسائل بعدى ذكر مى‌شود. شرط اول و دوم: آب وضو پاك و مطلق باشد.

[مسأله ٢٦٥ وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است]

مسأله ٢٦٥ وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است، اگر چه انسان نجس بودن