مسأله ١٠٨٧ اگر در بين نماز چيزى كه بر آن سجده مى‌كند گم شود و چيزى كه سجده بر آن صحيح است نداشته باشد (١) چنانچه وقت وسعت دارد (٢) ، بايد نماز را بشكند و اگر وقت تنگ است (٣) ، بايد به لباسش اگر از پنبه يا كتان است سجده كند و اگر از چيز ديگرى است (٤) بر همان چيز و اگر آن هم ممكن نيست بر پشت دست (٥) ، و اگر آن هم نمى‌شود، به چيز معدنى (٦) مانند انگشتر عقيق سجده نمايد.

(١) سيستانى: مى‌تواند به ترتيبى كه در مسأله [١٠٨٤]گفته شد، عمل نمايد خواه وقت تنگ باشد يا آن كه وسعت داشته باشد كه نماز را بشكند و آن را دوباره بخواند. [پايان مسأله]

(٢) فاضل: و در جاى ديگر، چيزى كه سجده بر آن صحيح است وجود داشته باشد. .

زنجانى، صافى: بايد نماز را رها كند (زنجانى: و بعد از تهيه مهر دوباره نماز بخواند) و اگر وقت تنگ است بايد به ترتيبى كه در مسأله [١٠٨٤]گفته شد عمل نمايد. [ پايان مسأله]

(٣) فاضل: يا چيزى كه سجده بر آن صحيح است وجود نداشته باشد. .

خوئى، تبريزى: بايد به ترتيبى كه در مسأله [١٠٨٤]گفته شد عمل نمايد. [پايان مسأله]

(٤) گلپايگانى: بر پشت دست يا چيز معدنى مانند انگشتر عقيق سجده نمايد و احتياط لازم آن است كه تا سجده بر پشت دست ممكن است به چيز معدنى سجده نكند.

(٥) اراكى، نورى: بايد به لباسش اگر از پنبه يا كتان است سجده كند و اگر آن هم ممكن نيست (نورى: اگر از چيز ديگرى است) بر پشت دست. .

(٦) فاضل: بنا بر احتياط به چيز معدنى. .

مكارم: مسأله هر گاه در اثناءِ نماز چيزى را كه سجده بر آن صحيح است از دست بدهد مثلاً بچّه‌اى آن را بر دارد، چنانچه وقت نماز باقى است، نماز را تمام كرده و بنا بر احتياط دوباره مى‌خواند و اگر وقت تنگ است قضا ندارد؛ در هر دو صورت به ترتيبى كه در مسأله [١٠٨٤]گفته شد عمل نمايد.

[مسأله ١٠٨٨ هر گاه در حال سجده بفهمد پيشانى را بر چيزى گذاشته]

مسأله ١٠٨٨ هر گاه در حال سجده بفهمد پيشانى را بر چيزى گذاشته كه سجده بر آن باطل است (١) ، اگر ممكن باشد، بايد پيشانى را از روى آن به روى چيزى كه سجده بر آن صحيح است بكشد (٢) و اگر وقت تنگ است، به دستورى كه در مسألۀ پيش گفته شد عمل كند.

(١) خوئى: بايد پيشانى را از روى آن برداشته و بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است سجده نمايد و اگر ممكن نباشد، چنانچه وقت نماز وسعت دارد، بايد نماز را بشكند و اگر وقت تنگ است، به ترتيبى كه در مسأله [١٠٨٤]گفته شد عمل نمايد.

تبريزى: بايد پيشانى را بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است بكشد و اگر ممكن نباشد، . . [بقيه مثل آيت اللّٰه خوئى]

زنجانى: بايد پيشانى را بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد و اگر نداشته باشد به ترتيبى كه در مسأله [١٠٨٤]گفته شد عمل نمايد، و در هر صورت اگر ممكن باشد،