مسأله ١٧٠٣ اگر به واسطۀ مرضى روزۀ رمضان را نگيرد و مرض او تا رمضان سال بعد طول بكشد، قضاى روزه‌هايى را كه نگرفته بر او واجب نيست و بايد براى هر روز يك مد كه تقريباً ده سير است طعام يعنى گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد (١) ، ولى اگر به واسطۀ عذر ديگرى مثلاً براى مسافرت روزه نگرفته باشد و عذر او تا رمضان بعد باقى بماند، روزه‌هايى را كه نگرفته بايد قضا كند (٢) و احتياط مستحب (٣) آن است كه براى هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد.

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) سيستانى: بايد براى هر روز يك مُد (٧٥٠ گرم تقريباً) طعام يعنى گندم يا جو يا نان و مانند اينها به فقير بدهد. .

زنجانى: بايد براى هر روز يك مد كه به احتياط واجب حدود (٩٠٠) گرم است طعام به فقير بدهد. .

(٢) مكارم: احتياط واجب آن است كه روزه‌هايى را كه نگرفته، بعد از ماه رمضان قضا كند و براى هر روز يك مُد طعام به فقير دهد، هم چنين، اگر ترك روزه به خاطر بيمارى بوده، بعد بيمارى رفع شده و عذر ديگرى مانند مسافرت پيش آمده است.

(٣) خوئى، اراكى، فاضل، سيستانى، تبريزى، صافى: احتياط واجب. .

زنجانى: احتياط. .

[مسأله ١٧٠٤ اگر به واسطۀ مرضى روزۀ رمضان را نگيرد]

مسأله ١٧٠٤ اگر به واسطۀ مرضى روزۀ رمضان را نگيرد و بعد از رمضان مرض او بر طرف شود ولى عذر ديگرى پيدا كند كه نتواند تا رمضان بعد قضاى روزه را بگيرد بايد روزه‌هايى را كه نگرفته قضا نمايد (١) و نيز اگر در ماه رمضان، غير مرض عذر ديگرى داشته باشد و بعد از رمضان آن عذر برطرف شود و تا رمضان سال بعد به واسطۀ مرض نتواند روزه بگيرد روزه‌هايى را كه نگرفته بايد قضا كند (٢) .

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) اراكى، سيستانى: و بنا بر احتياط واجب، براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد. .

(٢) اراكى، خوئى، فاضل، تبريزى، سيستانى: و بنا بر احتياط واجب براى هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد.

صافى: و بنا بر احتياط مستحب كفاره نيز بدهد.

زنجانى: و در هر دو صورت، بنا بر احتياط براى هر روز يك مد طعام نيز به فقير بدهد.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٧٠٣.

[مسأله ١٧٠٥ اگر در ماه رمضان به واسطۀ عذرى روزه نگيرد]

مسأله ١٧٠٥ اگر در ماه رمضان به واسطۀ عذرى روزه نگيرد و بعد از رمضان عذر او برطرف شود و تا رمضان آينده عمداً قضاى روزه را نگيرد (١) بايد روزه را قضا كند و براى هر روز يك مد گندم يا جو و مانند اينها هم به فقير بدهد (٢) .

اين مسأله در رساله آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) زنجانى: تا ماه رمضان آينده بدون عذر قضاى روزه را نگيرد. .

(٢) خوئى، تبريزى، سيستانى، زنجانى: براى هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد.

[مسأله ١٧٠٦ اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود]

مسأله ١٧٠٦ اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود و در تنگى وقت عذرى پيدا كند،