مسأله ٤٢ هر گاه آب باران در جايى جمع شود، اگر چه كمتر از كر باشد، چنانچه موقعى كه باران مى‌آيد چيز نجسى را در آن بشويند و آب، بو يا رنگ يا مزۀ نجاست نگيرد، آن چيز نجس پاك مى‌شود.

زنجانى: مسأله هر گاه آبى در جايى جمع شود اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه موقعى كه باران بر آن مى‌بارد چيز نجسى را در آن بشويند و بو يا رنگ يا مزه آب به سبب ملاقات با نجاست تغيير نكند، آن چيز نجس پاك مى‌شود.

مكارم: مسأله هر گاه آب باران در جايى جمع شود و متّصل به باران باشد حكم آب باران را دارد، و هر چيز نجسى را پاك مى‌كند هر چند كمتر از كر باشد.

[مسأله ٤٣ اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران به بارد]

مسأله ٤٣ اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران به بارد و بر زمين نجس جارى شود (١) ، فرش نجس نمى‌شود و زمين هم پاك مى‌گردد (٢) .

(١) گلپايگانى، صافى: باران به بارد و در حال باريدن، به زمين نجس برسد. .

سيستانى: باران به بارد و در حال باريدن از فرش به زمين نجس برسد. .

زنجانى: باران به بارد و به آن زمين برسد. .

(٢) بهجت: مگر اين كه آب، مضاف يا متغيّر شود.

مسأله اختصاصى

مكارم: مسأله ٤٨ هر گاه باران بر حوضى كه آب آن نجس است به بارد و با آن مخلوط گردد پاك مى‌شود.

٥ آب چاه

[مسأله ٤٤ حكم آب چاه]

مسأله ٤٤ آب چاهى كه از زمين مى‌جوشد، اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه نجاست به آن برسد، تا وقتى بو يا رنگ يا مزۀ آن به واسطۀ نجاست (١) تغيير نكرده پاك است (٢) ، ولى مستحبّ است پس از رسيدن بعضى از نجاستها، مقدارى كه در كتابهاى مفصّل گفته شده، از آب آن بكشند.

(١) زنجانى: بواسطه ملاقات با نجاست. .

(٢) سيستانى: بقيۀ مسأله ذكر نشده.

مكارم: مسأله آب چاه پاك و پاك‌كننده است هر چند كمتر از كر باشد، و اگر چيز نجسى كه عين نجاست در آن نيست با آن شسته شود پاك مى‌گردد مگر اين كه به واسطۀ رسيدن عين نجس بو يا رنگ و يا طعم نجس به خود بگيرد. گرچه آب چاه بر اثر افتادن چيز نجس در آن نجس نمى‌شود ولى مستحبّ است مقدارى از آن را براى هر يك از اشياء نجس بكشند و دور بريزند، اين مقدار در كتابهاى مفصّل فقهى تعيين شده است.