بخواهد هر دو را پشت سر هم به جا آورد (١) بايد براى نماز آيات هم تمام كارهايى را كه براى نماز يوميّه او واجب است انجام دهد (٢) و احتياط واجب آن است كه هر دو را با يك غسل و وضو به جا نياورد. (٣)

اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: بهجت و مكارم نيست

(١) خوئى، تبريزى، سيستانى: نمى‌تواند (سيستانى: بنا بر احتياط لازم) هر دو را با يك غسل و وضو بخواند. [پايان مسأله]

(٢) اراكى: بقيه مسأله ذكر نشده.

(٣) گلپايگانى، فاضل، صافى، زنجانى: نمى‌تواند هر دو را با يك غسل و وضو بخواند.

[مسأله ٤٣٢ اگر زن مستحاضه بخواهد نماز قضا بخواند]

مسأله ٤٣٢ اگر زن مستحاضه بخواهد نماز قضا بخواند (١) ، بايد براى هر نماز كارهايى را كه براى نماز ادا بر او واجب است به جا آورد (٢) .

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) خوئى، تبريزى: نمازى را كه قضاى آن مضيق شده بخواند. .

(٢) گلپايگانى، صافى: لكن احتياط لازم، ترك قضا است تا موقعى كه پاك شود مگر با خوف فوت.

نورى: و بنا بر احتياط واجب هر دو را با يك غسل و وضو به جا نياورد.

سيستانى: و بنا بر احتياط نمى‌تواند براى نماز قضا به كارهايى كه براى نماز ادا انجام داده اكتفا كند.

مكارم: مسأله زن مستحاضه مى‌تواند نماز قضا بخواند، ولى براى هر نماز بنا بر احتياط واجب بايد يك وضو بگيرد، ولى براى خواندن نوافل روزانه همان وضوى نماز واجب كافى است و همچنين براى تمام نماز شب يك وضو كفايت مى‌كند، به شرط اين كه پشت سر هم به جا آورد.

زنجانى: مسأله زن مستحاضه نمى‌تواند نماز قضا بخواند، مگر احتمال عقلايى بدهد كه اگر نماز را تأخير بيندازد ديگر نتواند آن را انجام دهد كه در اين صورت بايد براى هر نماز كارهايى را كه براى نماز ادا بر او واجب است به جا آورد.

[مسأله ٤٣٣ اگر زن بداند خونى كه از او خارج مى‌شود خون زخم نيست]

مسأله ٤٣٣ اگر زن بداند خونى كه از او خارج مى‌شود خون زخم (١) نيست و شرعاً حكم حيض و نفاس را ندارد بنا بر احتياط واجب (٢) بايد به دستور استحاضه عمل كند (٣) ، بلكه اگر (٤) شك داشته باشد كه خون استحاضه است يا خونهاى ديگر، چنانچه نشانۀ آنها را نداشته باشد، بنا بر احتياط واجب (٥) بايد كارهاى استحاضه را انجام دهد.

(١) زنجانى: و دُمل و مانند آن.

. اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(٢) [عبارت «بنا بر احتياط واجب» در رساله آيات عظام: اراكى، خوئى، فاضل، زنجانى و تبريزى نيست]

(٣) گلپايگانى، صافى: اگر زن بداند خونى كه از او خارج مى‌شود خون زخم نيست و بداند يا حيض است يا استحاضه؛ و يا نفاس است يا استحاضه و علامت حيض و نفاس نداشته باشد، بايد به دستور استحاضه عمل كند و شرعاً حكم حيض و نفاس را ندارد. .

سيستانى: اگر زن بداند خونى كه از او خارج مى‌شود خون زخم نيست و مردّد بين خون استحاضه و حيض و يا نفاس باشد چنانچه شرعاً حكم حيض و نفاس را نداشته باشد بايد به دستور استحاضه عمل كند. .

(٤) فاضل: حتى اگر. .