مسأله ١٢٨٩ اگر براى رفتن به محلى حركت كند (١) و بعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد جاى ديگرى برود، چنانچه از محل اولى كه حركت كرده تا جايى كه مى‌خواهد برود (٢) ، هشت فرسخ باشد، بايد نماز را شكسته بخواند.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست

(١) گلپايگانى، خوئى، تبريزى، صافى: اگر براى رفتن به محلى كه هشت فرسخ باشد، حركت كند. .

سيستانى: اگر براى سفر هشت فرسخى به طرف محلى حركت كند. .

زنجانى: اگر براى رفتن به محلى كه به تنهايى يا به ضميمه برگشت هشت فرسخ فاصله دارد حركت كند. .

(٢) زنجانى: به تنهايى يا به ضميمه برگشت. .

[مسأله ١٢٩٠ اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد مردد شود]

مسأله ١٢٩٠ اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد (١) مردد شود كه بقيۀ راه را برود يا نه (٢) و در موقعى كه مردد است راه نرود و بعد تصميم بگيرد كه بقيۀ راه را برود، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند.

(١) سيستانى: اگر پيش از آن كه هشت فرسخ را طى كند. .

(٢) صافى: يا تصميم بگيرد، در صورتى كه به چهار فرسخ رسيده، و قصد دارد پيش از ده روز از آنجا برگردد و هشت فرسخ ديگر برود، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند.

خوئى، تبريزى: مسأله اگر بعد از آن كه چهار فرسخ رفت، مردّد شود كه بقيۀ هشت فرسخ را برود يا بدون اين كه ده روز در جايى بماند، به محلّ خود برگردد؛ چه در موقعى كه مردّد است راه برود يا نرود بايد نماز را شكسته بخواند چه آن كه بعداً تصميم بگيرد كه بقيۀ راه را برود يا اين كه برگردد.

مكارم: مسأله هر گاه بخواهد به محلّى كه هشت فرسخ يا بيشتر است برود، اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد مردّد شود كه بقيۀ راه را برود يا نه و در آنجا مقدارى متوقّف شود و بعد تصميم بگيرد بقيۀ راه را ادامه دهد بايد نماز را شكسته بخواند.

[مسأله ١٢٩١ اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد]

مسأله ١٢٩١ اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد، مردد شود كه بقيۀ راه را برود يا نه و در موقعى كه مردد است مقدارى راه برود و بعد تصميم بگيرد كه هشت فرسخ ديگر برود (١) ، يا چهار فرسخ برود و برگردد (٢) تا آخر مسافرت بايد نماز را شكسته بخواند.

اين مسأله در رساله آيات عظام: فاضل و نورى نيست

(١) سيستانى: و يا تا جايى برود كه رفت و برگشتش هشت فرسخ شود، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند.

زنجانى: يا مجموع رفت و برگشت وى پس از ترديد هشت فرسخ باشد، تا آخر مسافرت بايد نماز را شكسته بخواند.

بهجت: يا چهار فرسخ رفته و برگردد و يا اين كه تصميم بگيرد بقيۀ راه را برود و باقى ماندۀ سفر او هشت فرسخ باشد يا چهار فرسخ باشد ولى بخواهد برود و برگردد، بايد نماز را شكسته بخواند.

(٢) گلپايگانى، صافى: چهار فرسخ برود و چهار فرسخ برگردد. .

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٢٩٢.