به حساب روزه‌هاى قضائى كه بر ذمّه دارم، محسوب مى‌شود؟ ج: اگر به نيت آن چه كه در زمان روزه گرفتن شرعاً مأمور به آن بوده‌ايد، اعم از روزۀ قضاء يا مستحبى، روزه گرفته‌ايد و روزۀ قضا هم بر عهدۀ شما باشد، به عنوان روزۀ قضاء محسوب مى‌شود.

[س ٨١٦ كسى كه نمى‌داند چه مقدار روزۀ قضا دارد]

س ٨١٦: كسى كه نمى‌داند چه مقدار روزۀ قضا دارد و با فرض داشتن روزۀ قضا روزۀ مستحبى بگيرد، اگر معتقد باشد كه روزۀ قضا ندارد، آيا به عنوان روزۀ قضا محسوب مى‌شود؟ ج: روزه‌هايى را كه به نيت استحباب گرفته به جاى روزۀ قضايى كه بر عهده‌اش هست، محسوب نمى‌شود.

[س ٨١٧ كسى كه عمداً روزه‌اش را افطار كرده]

س ٨١٧: نظر شريف جناب عالى در بارۀ شخصى كه بر اثر جهل به مسأله، عمداً روزه‌اش را افطار كرده، چيست؟ آيا فقط قضا بر او واجب است يا اين كه كفاره هم بايد بدهد؟ ج: اگر به سبب بى‌اطلاعى از حكم شرعى بوده و در يادگيرى مسأله كوتاهى نكرده باشد، بايد قضاى روزه‌ها را به جا آورد ولى كفّاره بر او واجب نيست.

[س ٨١٨ كسى كه در اوائل سن تكليف بر اثر ضعف و عدم توانائى، نتوانسته روزه بگيرد]

س ٨١٨: كسى كه در اوائل سن تكليف بر اثر ضعف و عدم توانائى، نتوانسته روزه بگيرد، آيا فقط قضا بر او واجب است يا قضا و كفاره با هم بر او واجب است؟ ج: اگر گرفتن روزه براى او حرجى نبوده و عمداً افطار كرده، علاوه بر قضا، كفاره نيز بر او واجب است و اگر خوف داشته باشد كه اگر روزه بگيرد مريض شود، فقط قضاى روزه‌ها بر عهدۀ او مى‌باشد.

[س ٨١٩ كسى كه تعداد روزهايى كه روزه نگرفته را نمى‌داند]

س ٨١٩: كسى كه تعداد روزهايى كه روزه نگرفته و مقدار نمازهايى را كه نخوانده نمى‌داند، وظيفه‌اش چيست؟ كسى هم كه نمى‌داند روزه‌اش را بر اثر عذر شرعى افطار كرده و يا عمداً آن را خورده است، چه حكمى دارد؟ ج: جايز است كه به قضاى آن مقدار از نماز و روزه‌هايش كه يقين به فوت آنها دارد، اكتفا نمايد، و در صورت شك در افطار عمدى كفاره واجب نيست.

[س ٨٢٠ اگر شخصى كه در ماه رمضان روزه دار است]

س ٨٢٠: اگر شخصى كه در ماه رمضان روزه دار است، در يكى از روزها براى خوردن سحرى بيدار نشود و لذا نتواند روزه را تا غروب ادامه دهد و در وسط روز حادثه‌اى براى او اتفاق بيفتد و روزه را افطار كند، آيا يك كفاره بر او واجب است يا كفارۀ جمع؟ ج: اگر روزه را تا حدى ادامه دهد كه روزه بر اثر تشنگى و گرسنگى براى او حرجى شود و در نتيجه آن را افطار نمايد، فقط قضا بر او واجب است و كفاره‌اى ندارد.

[س ٨٢١ يقين به اشتغال ذمّۀ]

س ٨٢١: اگر شك كنم در اين كه اقدام به گرفتن قضاى روزه‌هايى را كه بر عهده‌ام بوده، كرده‌ام يا خير تكليف من چيست؟ ج: اگر يقين به اشتغال قبلى ذمّۀ خود داريد، واجب است به مقدارى كه موجب يقين به انجام تكليف مى‌شود، روزۀ قضاء بگيريد.

[س ٨٢٢ كسى كه هنگام بلوغ فقط يازده روز از ماه رمضان را روزه گرفته]

س ٨٢٢: كسى كه هنگام بلوغ فقط يازده روز از ماه رمضان را روزه گرفته و يك روز را هم در موقع ظهر افطار كرده و در مجموع هجده روز روزه نگرفته است، و در مورد آن هجده روز