مسأله ١٤٨٥ مستحب است امام جماعت حال مأمومى را كه از ديگران ضعيف‌تر است رعايت كند (١) و عجله نكند تا افراد ضعيف به او برسند و نيز مستحب است قنوت و ركوع و سجود را طول ندهد، مگر بداند همۀ كسانى كه به او اقتدا كرده‌اند مايلند.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) گلپايگانى، خوئى، اراكى، سيستانى، تبريزى، صافى، زنجانى: و قنوت و ركوع و سجود را طول ندهد (زنجانى: و نيز عجله نكند تا ضعيف‌ترين شخص به او برسد) مگر بداند همۀ كسانى كه به او اقتدا كرده‌اند، مايلند.

[مسأله ١٤٨٦ مستحب است امام جماعت در حمد و سوره]

مسأله ١٤٨٦ مستحب است امام جماعت در حمد و سوره و ذكرهايى كه بلند مى‌خواند صداى خود را به قدرى بلند كند كه ديگران بشنوند ولى بايد بيش از اندازه صدا را بلند نكند.

[مسأله ١٤٨ اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده ]

مسأله ١٤٨٧ اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده و مى‌خواهد اقتدا كند مستحب است ركوع را دو برابر هميشه طول بدهد و بعد برخيزد، اگر چه بفهمد كس ديگرى هم براى اقتدا وارد شده است.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

مسأله اختصاصى

بهجت: مسأله ١٢٠٨ مستحبّ مؤكد است كه امام بعد از نماز خود بنشيند تا همۀ مأمومين از نماز فارغ شوند.

چيزهايى كه در نماز جماعت مكروه است

[مسأله ١٤٨٨ اگر در صفهاى جماعت جا باشد]

مسأله ١٤٨٨ اگر در صفهاى جماعت جا باشد، مكروه است انسان تنها بايستد (١) .

(١) بهجت: [و]راه دادن افرادى كه از كمال عقل برخوردار نيستند، مثل طفل، ديوانه و ابله در صف اوّل و به خصوص نزديك امام و يا در جايى كه گمان مى‌رود موجب فساد نماز ديگران شود، مكروه است.

مكارم: مسأله شايسته است به اميد ثواب از امور زير بپرهيزند: (١) اگر در صفهاى جماعت جا باشد، نمازگزار تنها نايستد. (٢) مأموم ذكرهاى نماز را طورى نگويد كه امام بشنود. (٣) مسافرى كه نماز ظهر و عصر و عشا را شكسته مى‌خواند، براى كسانى كه مسافر نيستند، امامت نكند. هم چنين كسى كه مسافر است، به شخص حاضر اقتدا نكند (البتّه منظور از كراهت در اينجا كمتر بودن ثواب است وگرنه نماز جماعت در هر صورت ثواب دارد) .