بهجت: مسأله كسى كه در سراسر روز بيهوش بوده در صورتى كه روزه واجب معين باشد روزه بر او واجب نيست ولى اگر قبل از ظهر به هوش آيد بنا بر احتياط واجب بايد روزۀ آن روز را تمام كرده و قضاى آن را نيز بگيرد و همين احتياط در مورد مخالف، اگر قبل از ظهر شيعه شود نيز جارى است.

مكارم: مسأله اگر پيش از اذان صبح نيّت روزه كند و بعد بى‌هوش يا مست شود و در بين روز به هوش آيد، در حالى كه هيچ كار خلافى به جا نياورده احتياط واجب آن است روزۀ آن روز را تمام كند و قضاى آن را هم به جا آورد.

فاضل: مسأله اگر بعد از نيت روزه مست شود و بعد به هوش آيد بنا بر احتياط واجب بايد آن روز را روزه بگيرد و قضاى آن را نيز بگيرد ولى اگر بى‌هوش شود و بعد به هوش آيد روزه را تمام كند و صحيح است.

[مسأله ١٥٥٩ اگر پيش از اذان صبح نيت كند و مست شود]

مسأله ١٥٥٩ اگر پيش از اذان صبح نيت كند و مست شود و در بين روز به هوش آيد (١) احتياط واجب آن است كه روزۀ آن روز را تمام كند و قضاى آن را هم به جا آورد (٢) .

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) زنجانى: در بين روز هوشيار شود. .

(٢) اراكى: روزۀ آن روز باطل است و بايد قضاى آن را به جا آورد.

گلپايگانى، صافى: احتياطاً امساك كند و بايد قضاى آن را به جا آورد.

مكارم، فاضل: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٥٥٨.

مسأله اختصاصى

فاضل: مسأله ١٦٢٠ اگر بدون نيت روزه مست شود و در بين روز به هوش آيد بايد آن روز را روزه بگيرد و قضاى آن را هم بگيرد ولى اگر بى‌هوش شود و در بين روز به هوش آيد فقط قضاى آن را بگيرد.

[مسأله ١٥٦٠ اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بخوابد]

مسأله ١٥٦٠ اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بخوابد و بعد از مغرب بيدار شود، روزه‌اش صحيح است.

اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: مكارم و بهجت نيست

[مسأله اگر نداند يا فراموش كند كه ماه رمضان است]

مسأله ١٥٦١ اگر نداند يا فراموش كند كه ماه رمضان است (١) و پيش از ظهر ملتفت شود، چنانچه (كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد، بايد نيت كند و روزۀ او صحيح است (٢) . و اگر (٣)) كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام داده باشد، (يا بعد از ظهر ملتفت شود كه ماه رمضان است (٤)) روزۀ او باطل مى‌باشد، ولى بايد تا مغرب (٥) كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام ندهد و بعد از رمضان هم آن روزه را قضا نمايد (٦) .

(١) مكارم: و روزه نگيرد و بعد از ظهر ملتفت شود و يا قبل از ظهر در حالى كه افطار كرده باشد، بايد به احترام ماه رمضان تا مغرب كارهايى كه روزه را باطل مى‌كند ترك نمايد و بعد از ماه رمضان آن روز را قضا كند.