رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٩٥٣ - مسأله ١٧٢١ اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد
در سفر به نيت رجاء بايد گرفت، مگر در مدينۀ مشرفه كه بنا بر روايت، مسافر مىتواند براى برآورده شدن حاجت سه روز روزه بگيرد.
[مسأله ١٧١٨ مسافر مىتواند براى خواستن حاجت]
مسأله ١٧١٨ مسافر مىتواند براى خواستن حاجت، سه روز در مدينۀ طيبه روزۀ مستحبى بگيرد (١) .
(١) خوئى، تبريزى، سيستانى، زنجانى: و أحوط اين است كه آن سه روز روزهاى چهار شنبه و پنجشنبه و جمعه باشد.
فاضل: و احتياط آن است كه سه روز پشت سر هم و چهار شنبه و پنجشنبه و جمعه باشد.
مكارم: (هر چند قصد ده روز نكند) ولى احتياط آن است كه روز چهار شنبه و پنجشنبه و جمعه را اختيار كند.
بهجت: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٧١٧.
[مسأله ١٧١٩ كسى كه نمىداند روزۀ مسافر باطل است]
مسأله ١٧١٩ كسى كه نمىداند روزۀ مسافر باطل است (١) اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد روزهاش باطل مىشود. و اگر تا مغرب نفهمد روزهاش صحيح است.
(١) زنجانى: كسى كه اصلاً نمىداند روزه براى مسافر مشروع نيست. .
بهجت: مسأله اگر مسافر نداند كه روزه در سفر صحيح نيست و روزه بگيرد روزهاش صحيح است.
[مسأله ١٧٢٠ اگر فراموش كند كه مسافر است]
مسأله ١٧٢٠ اگر فراموش كند كه مسافر است، يا فراموش كند كه روزۀ مسافر باطل مىباشد و در سفر روزه بگيرد روزۀ او باطل است (١) .
(١) مكارم: بنا بر احتياط واجب بايد روزه را قضا كند.
زنجانى: مسأله كسى كه برخى از جزئيات مسائل روزه مسافر را نمىداند، يا فراموش كند كه مسافر است يا فراموش كند كه روزه مسافر مشروع نيست و در سفر روزه بگيرد، روزه او باطل است.
[مسأله ١٧٢١ اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد]
مسأله ١٧٢١ اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزۀ خود را تمام كند (١) و اگر پيش از ظهر مسافرت كند (٢) ، وقتى به حد ترخص برسد (٣) يعنى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود (٤) ، بايد روزۀ خود را باطل كند (٥) و اگر پيش از آن روزه را باطل كند بنا بر احتياط، كفاره نيز بر او واجب است.
(١) صافى: و در صورتى كه شب نيت سفر كرده باشد احتياط مستحب آن است كه قضاى آن را به جا آورد. .
(٢) مكارم: روزهاش باطل است، ولى قبل از آن كه به حد ترخص برسد نمىتواند روزه را افطار كند و اگر پيش از آن افطار كند كفّاره بر او واجب است (منظور از حدّ ترخّص جايى است كه صداى اذان شهر را نشنود، يا به جايى برسد كه از نظر مردم شهر پنهان گردد) .
(٣) خوئى، تبريزى: در صورتى كه از شب نيت سفر داشته باشد روزهاش باطل مىشود و الا بنا بر احتياط واجب روزه را تمام كند و بعداً قضا كند (تبريزى: بعداً قضا لازم نيست) . و اگر پيش از رسيدن به حد ترخص روزه را باطل كند كفاره بر او واجب است.