زنجانى: مسأله قيام در موقع تكبيرة الاحرام مانند خود تكبيرة الاحرام واجب است و ظاهراً ركن نيست و قيام در موقع خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع واجب است ولى بى‌ترديد ركن نيست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند نمازش صحيح است.

[مسأله ٩٦٠ اگر ركوع را فراموش كند]

مسأله ٩٦٠ اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند (١) و يادش بيايد كه ركوع نكرده، بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اين كه بايستد، به حال خميدگى به ركوع برگردد (٢) ، چون قيام متّصل به ركوع را به جا نياورده (٣) ، نماز او باطل است.

(١) فاضل: بعد از حمد و سوره به نيت سجده خم شود. .

(٢) زنجانى: كفايت نمى‌كند، بلكه بايد بايستد و دوباره ركوع كند و اگر اين كار را نكند نمازش باطل است.

(٣) سيستانى: كفايت نمى‌كند.

[مسأله ٩٦١ موقعى كه ايستاده است]

مسأله ٩٦١ موقعى كه ايستاده است (١) بايد بدن را حركت ندهد (٢) و به طرفى خم نشود و به جايى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد، يا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد اشكال ندارد.

(١) صافى: موقعى كه براى تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است. .

(٢) بهجت: عمداً حركت ندهد. .

خوئى، زنجانى: مسأله موقعى كه براى تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است، بايد بدن را حركت ندهد و به طرفى خم نشود، و بنا بر احتياط در حال اختيار به جايى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد اشكالى ندارد.

سيستانى: بايد راه نرود و به طرفى خم نشود و بنا بر احتياط لازم بدن را حركت ندهد و در حال اختيار به جايى تكيه نكند. .

تبريزى: بنا بر احتياط به جايى تكيه نكند. .

مكارم: مسأله در موقع قيام نبايد بدن و پاها را حركت دهد و به طرفى خم شود يا به جايى تكيه كند، ولى اگر از روى ناچارى باشد، مانعى ندارد.

[مسأله ٩٦٢ اگر موقعى كه ايستاده]

مسأله ٩٦٢ اگر موقعى كه ايستاده، از روى فراموشى بدن را حركت دهد (١) ، يا به طرفى خم شود، يا به جايى تكيه كند، اشكال ندارد (٢) ولى در قيامِ موقعِ گفتن تكبيرة الاحرام و قيامِ متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد، بنا بر احتياط واجب (٣) ، بايد نماز را تمام كند و دوباره بخواند (٤) .

(١) سيستانى: از روى فراموشى قدرى راه برود. .