مسأله ٣٠٦ اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مى‌ريزد (١) يا نمى‌تواند از بيرون آمدنِ غائط خوددارى كند (٢) ، چنانچه يقين دارد (٣) كه از اول وقت نماز (٤) تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا مى‌كند، بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مى‌كند بخواند و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، بايد در وقتى كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب نماز را به جا آورد و كارهاى مستحبّ آن مانند اذان و اقامه و قنوت (٥) را ترك نمايد (٦) .

(١) زنجانى: كه به وى مسلوس گفته مى‌شود. .

(٢) زنجانى: كه به وى مبطون گفته مى‌شود. .

(٣) مكارم: چنانچه مى‌داند. .

(٤) فاضل: چنانچه از اوّل وقت نماز. .

(٥) زنجانى: بلكه سوره. .

(٦) بهجت، نورى: كارهاى مستحبّ آن مانند اذان و اقامه را ترك نمايد، (بهجت: اگر در مراقبت آن وقت، عسر و حرج و مشكلى براى او پيش نيايد) .

مسأله اختصاصى

زنجانى: مسأله ٣١٤ كسى كه بول او قطره قطره مى‌ريزد و به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمى‌كند مى‌تواند با همين حالت نماز بخواند و خروج بول با اين كيفيت وضوى او را باطل نمى‌كند، بلكه وضو به سبب حدث به نحو متعارف؛ هم چون خوابيدن يا بول يا غائط كردن مثل ساير مردم و. . باطل مى‌شود.

[مسأله ٣٠٧ اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمى‌كند]

مسأله ٣٠٧ اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمى‌كند و در بين نماز چند دفعه بول (١) از او خارج مى‌شود (٢) ، (وضوى اوّل كافى است، ولى چنانچه مرضى دارد كه در بين نماز چند مرتبه غائط از او خارج مى‌شود (٣)) كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست (٤) ، بايد (٥) ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط (٦) از او خارج شد وضو بگيرد (٧) و بقيه نماز را بخواند (٨) .

(١) خوئى، گلپايگانى، صافى، بهجت: يا غائط. .

(٢) تبريزى: اظهر آن است كه اگر همان نماز را با يك وضو بخواند كفايت مى‌كند و اگر غائط او پى‌درپى خارج مى‌شود در صورتى كه وضو گرفتن سخت نباشد بعد از خارج شدن در اثناءِ نماز فوراً وضو بگيرد و بقيۀ نماز را بخواند و بايد از قبله منصرف نشود و مبطل ديگرى از نماز را مرتكب نشود. [پايان مسأله]

(٣) [قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام: خوئى، گلپايگانى، صافى، مكارم و بهجت نيست]

(٤) بهجت: و عسر و حرج در كار نيست و كارى كه نمازش را باطل مى‌كند پيش نمى‌آيد. .

(٥) خوئى: احتياط اين است كه. .

مكارم: بايد بنا بر احتياط واجب. .

(٦) خوئى، گلپايگانى، صافى، بهجت: بول يا غائط. .

مكارم: هر وقت چيزى. .

(٧) گلپايگانى، خوئى، بهجت، صافى: فوراً وضو بگيرد. .

(٨) خوئى: اگر چه اظهر آن است كه اگر همان نماز را با يك وضو بخواند كفايت مى‌كند.

اراكى، بهجت: و احتياط مستحبّ آن است كه نماز را دوباره با يك وضو بخواند (بهجت: و اگر در بين آن نماز وضوى او باطل شد اعتنا نكند) .