تصميم بگيرد كارى را انجام دهد كه موجب بيرون آمدن منى مى‌گردد، روزه‌اش باطل مى‌شود؛ هر چند از تصميمش برگردد و كارى نكند و اگر بى‌توجه كارى را انجام دهد يا توجّه نداشته باشد كه موجب خارج شدن منى مى‌شود، روزه‌اش صحيح است؛ هر چند منى خارج شود و اگر توجه نداشته باشد كه روزه را باطل مى‌كند و چنين تصميمى بگيرد، پس اگر عمداً منى از خود خارج كند روزه‌اش باطل مى‌شود و الاّ روزه‌اش صحيح است.

سيستانى: مسأله كسى كه عمداً به قصد بيرون آمدن منى بازى و شوخى كند و منى از او بيرون نيايد، اگر دو مرتبه نيت روزه نكند روزۀ او باطل است، و اگر نيت روزه كند بايد بنا بر احتياط لازم روزه را تمام كند و قضا هم بنمايد.

[مسأله ١٥٩٥ اگر روزه دار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند]

مسأله ١٥٩٥ اگر روزه دار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند (١) در صورتى كه عادت نداشته باشد كه بعد از بازى و شوخى منى از او خارج شود (٢) اگر چه اتفاقاً منى بيرون آيد روزۀ او صحيح است. ولى اگر (٣) شوخى را ادامه دهد تا آنجا كه نزديك است منى خارج شود و خوددارى نكند تا خارج گردد روزه‌اش باطل است (٤) .

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) گلپايگانى، صافى: چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمى‌شود، اگر چه اتّفاقاً منى بيرون آيد روزۀ او صحيح است ولى اگر اطمينان ندارد، در صورتى كه منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل است.

فاضل: و منى از او خارج شود در صورتى كه عادت داشته كه با اين گونه كارها منى از او بيرون مى‌آمده، روزه‌اش باطل است و اگر عادت نداشته كه با اين كارها از او منى خارج شود و اتّفاقاً خارج شده باز روزه‌اش باطل است مگر اين كه اطمينان داشته باشد كه منى از او خارج نمى‌شود.

(٢) اراكى: و اطمينان داشته باشد كه منى از او خارج نمى‌شود. .

(٣) اراكى: ولى اگر اطمينان به خارج نشدن منى نداشته باشد، يا. .

(٤) اراكى: و بنا بر احتياط واجب قضا و كفّاره دارد.

خوئى، سيستانى، تبريزى، زنجانى: مسأله اگر روزه دار بدون قصد بيرون آمدن (زنجانى: بيرون آوردن) منى مثلاً با زن خود بازى و شوخى كند، چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمى‌شود اگر چه اتّفاقاً منى بيرون آيد روزۀ او صحيح است. ولى اگر اطمينان ندارد، در صورتى كه منى از او بيرون آيد روزه‌اش باطل است.

مكارم: مسأله اگر روزه دار بدون قصد بيرون آمدن منى مثلاً با همسر خود بازى و شوخى كند، در صورتى كه عادت نداشته باشد كه به اين مقدار بازى و شوخى منى از او خارج شود، روزه‌اش صحيح است. ولى اگر اتفاقاً منى بيرون آيد، روزه‌اش اشكال دارد، مگر اين كه قبلاً مطمئن بوده كه منى از او خارج نمى‌شود.