مكارم: مسأله ممكن است كسى در دو محلّ زندگى كند، مثلاً شش ماه در شهرى و شش ماه ديگر در شهر ديگر؛ هر دو وطن او محسوب مى‌شود و حتّٰى ممكن است انسان داراى سه وطن باشد.

زنجانى: مسأله كسى كه در دو محل زندگى مى‌كند چنانچه در هر يك تقريباً شش ماه از سال را زندگى مى‌كند، هر دو وطن او محسوب مى‌شود، ولى اگر در يكى از آن دو كمتر از شش ماه بماند آنجا وطن وى به حساب نمى‌آيد؛ بنا بر اين انسان تنها مى‌تواند دو وطن داشته باشد و بيشتر از دو وطن امكان ندارد.

[مسأله ١٣٣٣ در غير وطن اصلى و وطن غير اصلى]

مسأله ١٣٣٣ در غير وطن اصلى و وطن غير اصلى كه ذكر شد در جاهاى ديگر اگر قصد اقامه نكند نمازش شكسته است چه ملكى در آنجا داشته باشد يا نداشته باشد و چه در آنجا شش ماه مانده باشد يا نه.

گلپايگانى، صافى: مسأله كسى كه در محلى ملك دارد، اگر موقعى كه آن ملك را دارد شش ماه در آنجا بماند، وقتى مى‌تواند نماز را آنجا تمام بخواند كه آنجا را براى خود وطن قرار داده باشد و به نظر عرف وطن او محسوب شود و تا به نظر عرف وطن حساب نشود بايد شكسته بخواند. (صافى: ولى احتياط مستحب آن است كه كسى كه منزل مسكونى در محلى دارد، و شش ماه در آنجا مانده است، مادام كه آن منزل را دارد هر وقت در مسافرت به آنجا رسيد، نمازش را هم شكسته و هم تمام بخواند) .

خوئى: مسأله كسى كه در محلى مالك منزل مسكونى است اگر شش ماه متصل با قصد در آنجا بماند، تا وقتى كه آن منزل مال اوست هر وقت در مسافرت به آنجا برسد، بايد نماز را تمام بخواند.

تبريزى: و بعد اعراض كند وطن حساب نمى‌شود.

سيستانى: مسأله بعضى از فقهاء گفته‌اند: كسى كه در محلّى مالك منزل مسكونى است اگر شش ماه متصل با قصد اقامت در آنجا بماند، تا وقتى كه آن منزل مال اوست، آن محل حكم وطن او را دارد پس هر وقت در مسافرت به آنجا برسد، بايد نماز را تمام بخواند، ولى اين حكم ثابت نيست.

بهجت: مسأله غير از وطن اصلى و وطن غير اصلى كه ذكر شد در جاهاى ديگر اگر قصد اقامت ده روز نكند نمازش شكسته است ولى اگر جايى وطن او بوده و در آنجا شش ماه به قصد وطن بودن مانده است و ملك هم داشته و حالا اعراض كرده است، احتياط كردن در جمع بين نماز قصر و تمام و هم چنين گرفتن روزه و قضاى آن خوب است و همين احتياط، جارى است اگر در جايى شش ماه بدون قصد وطن بودن بماند و ملكى داشته باشد.

زنجانى: مسأله در غير وطن فرقى نمى‌كند كه در محلى ملك داشته باشد و در آن محل شش ماه مانده باشد يا نه؛ هر چند احتياط مستحب اين است كه اگر در محلى ملك داشته و شش ماه در آنجا مانده، هر وقت در مسافرت به آنجا برسد نماز را تمام هم بخواند.

مكارم: مسأله هر گاه انسان در محلى زندگى مى‌كرده و وطن او بوده چنانچه از آنجا