مسأله ١٠٠ خونى كه از لاى دندانها مى‌آيد، اگر به واسطۀ مخلوط شدن با آب دهان از بين برود، (١) پاك است (٢) و فرو بردن آب دهان در اين صورت اشكال ندارد (٣) .

(١) خوئى، تبريزى، سيستانى: اجتناب از آب دهان لازم نيست. [پايان مسأله]

(٢) بهجت: بقيه مسأله ذكر نشده.

(٣) گلپايگانى، صافى: پاك است ولى بهتر آن است كه آن را فرو نبرند.

زنجانى: پاك است ولى احتياط آن است كه آن را فرو نبرند.

مكارم: مسأله خونى كه از لثه يا جاى ديگر دهان بيرون مى‌آيد هر گاه در آب دهان حلّ شود و از بين برود پاك است و فرو بردن آب دهان نيز در اين صورت جايز است ولى عمداً اين كار را نكند.

نورى: مسأله خونى كه از لاى دندانها مى‌آيد نجس و خوردن آن حرام است؛ ولى اگر به واسطۀ مخلوط شدن با آب دهان از بين برود پاك است؛ ولى فرو بردن آب دهان در اين صورت اشكال دارد.

[مسأله ١٠١ خونى كه به واسطۀ كوبيده شدن، زير ناخن يا زير پوست مى‌ميرد]

مسأله ١٠١ خونى كه به واسطۀ كوبيده شدن، زير ناخن يا زير پوست مى‌ميرد، اگر طورى شود كه ديگر به آن خون نگويند، پاك است و اگر به آن خون بگويند (١) در صورتى كه ناخن يا پوست سوراخ شود (٢) اگر مشقت ندارد بايد براى وضو و غسل خون را بيرون آورند (٣) و اگر مشقّت دارد (٤) بايد اطراف آن را به طورى كه نجاست زياد نشود، بشويند و پارچه يا چيزى مثل پارچه، بر آن بگذارند (٥) و روى پارچه دست تر بكشند (٦) .

(١) بهجت: نجس است و. .

سيستانى: و ظاهر گردد نجس است پس چنانچه ناخن يا پوست سوراخ شود به طورى كه خون جزء ظاهر بدن حساب شود، اگر بيرون آوردن خون و تطهير محل، جهت وضو يا غسل مشقت زياد دارد بايد تيمم نمايد. [پايان مسأله]

(٢) فاضل: اگر به آن خون بگويند در صورتى نجس است كه ناخن يا پوست سوراخ شود، و در اين صورت. .

(٣) خوئى، تبريزى: اگر به آن خون بگويند نجس است و در اين صورت چنانچه ناخن يا پوست سوراخ شود اگر بيرون آوردن خون و تطهير محلّ، جهت وضو يا غسل مشقت (خوئى: مشقت زياد) دارد بايد تيمم نمايد (تبريزى: و بنا بر احتياط لازم وضو هم بگيرد به طورى كه وقت وضو گرفتن، آب وضو نجس نشود) . [پايان مسأله]

گلپايگانى، صافى: اگر به آن خون بگويند نجس است و در اين صورت اگر مشقت ندارد بايد براى وضو و غسل آن را برطرف سازند. .

زنجانى: اگر به آن خون بگويند، نجس است و در اين صورت، چنانچه ناخن يا پوست سوراخ