رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٨٢ - مسأله ١١٦ عرق جنب از حرام، نجس نيست
بهجت: اگر خود به خود يا با پختن جوش بيايند، پاك بودن و خوردن آن محلّ اشكال است.
اراكى: مسأله خرما و آب آن اگر جوش بيايد پاك و خوردن آن حلال است. و امّا كشمش و آب آن، حكم انگور و آب آن را دارد.
مكارم: مسأله هر گاه خرما و مويز و كشمش را در غذا بريزند و بجوشد خوردن آن اشكال ندارد.
١٠ فقّاع
[مسأله ١١٥ فقّاع از جو گرفته مىشود]
مسأله ١١٥ فقّاع كه از جو گرفته مىشود (١) و به آن آبجو مىگويند نجس است (٢) ، ولى آبى كه (٣) به دستور طبيب از جو مىگيرند و به آن «ماء الشّعير» مىگويند پاك مىباشد.
(١) بهجت: فقاع كه غالباً از جو گرفته مىشود. .
(٢) بهجت: نجس و خوردن آن حرام است. .
(٣) خوئى، تبريزى: غير فقاع مانند آبى كه. .
سيستانى: مسأله فقّاع كه غالباً از جو گرفته مىشود و موجب درجۀ خفيفى از مستى است، حرام است و بنا بر احتياط واجب نجس است. و امّا آب جوى كه موجب هيچ گونه مستى نيست، پاك و حلال مىباشد.
مكارم: مسأله مشروب الكلى كه از جو گرفته مىشود و به آن «آبجو» مىگويند حرام و از جهت نجاست مانند شراب است، ولى آبى كه براى خواصّ طبّى از جو مىگيرند و به آن «ماء الشّعير» مىگويند و ابداً مسكر نيست، پاك و حلال است.
مسأله اختصاصى
مكارم: مسأله ١٢٩ مخمّر آبجو كه به آن «لوردوبير» نيز مىگويند و به صورت گردى است كه مصرف طبّى دارد نه مسكر است و نه مايع، پاك و حلال است.
عرق جُنُب از حرام
[مسأله ١١٦ عرق جنب از حرام، نجس نيست]
مسأله ١١٦ عرق جنب از حرام، نجس نيست، ولى احتياط واجب آن است كه با بدن يا لباسى كه به آن آلوده شده، نماز نخوانند.
اراكى: مسأله عرق جنب از حرام گرچه نجس بودن آن، محلّ اشكال است ولى با بدن يا لباسى كه به آن، آلوده شده نمىتوان نماز خواند.
خوئى: مسأله عرق جنب از حرام پاك است و بنا بر احتياط مستحبّ نماز با آن نخوانند و نزديكى با زن در حال حيض، حكم جنابت از حرام را دارد.
گلپايگانى، صافى: مسأله عرق جنب از حرام پاك است چه در حال جماع بيرون آيد يا بعد از آن، از مرد باشد يا از زن، از زنا باشد يا از لواط يا از وطى و نزديكى كردن با حيوانات يا استمناء؛ (و استمناء آن است كه انسان با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد) لكن بنا بر احتياط واجب با بدن يا لباسى كه آلوده به آن است، نمىشود نماز خواند.