رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٥٥٢ - مسأله ١٠٠١ اگر انسان كلمهاى را صحيح بداند
خوئى: مسأله مزد نگرفتن براى ياد دادن واجبات نماز بهتر است و مزد گرفتن براى ياد دادن مستحبّات آن بدون اشكال جايز است.
گلپايگانى، صافى، زنجانى: مسأله مزد گرفتن براى ياد دادن واجبات نماز بنا بر احتياط واجب (زنجانى: بنا بر احتياط) حرام است ولى براى مستحبات آن اشكال ندارد.
تبريزى: مسأله مزد گرفتن براى ياد دادن واجبات نماز اشكال دارد و مزد گرفتن براى ياد دادن مستحبّات آن بدون اشكال جايز است.
سيستانى: مسأله مزد گرفتن براى ياد دادن واجبات نماز بنا بر احتياط حرام است ولى مزد گرفتن براى ياد دادن مستحبّات آن جايز است.
[مسأله ١٠٠٠ اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند]
مسأله ١٠٠٠ اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند (١) يا عمداً آن را نگويد (٢) يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد، مثلاً به جاى «ض» «ظ» بگويد (٣) يا جايى كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود، زير و زبر بدهد (٤) ، يا تشديد را نگويد نماز او باطل است (٥) .
(١) زنجانى: اگر يكى از كلمات حمد را نداند يا شك داشته باشد. .
(٢) سيستانى: اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را عمداً يا از روى جهل تقصيرى نگويد. .
(٣) بهجت: به طورى كه در زبان عربى بگويند آن حرف را تلفّظ نكرده و موافق هيچ يك از قرائتهاى هفتگانه نباشد. .
(٤) سيستانى: مثلاً به جاى «ض» «ذ يا ز» بگويد يا زير و زبر حروف را رعايت نكند به گونهاى كه غلط شمرده شود. .
(٥) بهجت: بنا بر احتياط.
مكارم: مسأله هر گاه يكى از كلمات حمد يا سوره يا ذكرهاى ديگر نماز را نداند يا زير و زبر آن را غلط بخواند يا حرفى را به حرف ديگرى تبديل كند مثلاً به جاى «ض» «ز» بگويد به طورى كه از نظر لغت عرب غلط باشد، نماز او باطل است.
[مسأله ١٠٠١ اگر انسان كلمهاى را صحيح بداند]
مسأله ١٠٠١ اگر انسان كلمهاى را (١) صحيح بداند و در نماز همان طور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده لازم نيست دوباره نماز را بخواند (٢) و يا اگر وقت گذشته قضا نمايد.
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) خوئى، تبريزى، سيستانى: كه ياد گرفته. .
(٢) خوئى، سيستانى، تبريزى: بقيه مسأله ذكر نشده.
اراكى، گلپايگانى، صافى: بايد دوباره نماز را بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد.
نورى: احتياط واجب آن است كه آن را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته، قضا نمايد.
زنجانى: بنا بر احتياط مستحبّ دوباره نماز را بخواند و اگر وقت گذشته، قضا نمايد.
مكارم: مسأله هر گاه كلمه يا تلفّظ آيه يا ذكرى را صحيح مىدانسته و مدّتى در نمازها خوانده و بعد مىفهمد غلط بوده نمازش اعاده ندارد هر چند احتياط مستحب اعاده يا قضاى آن است.