و به تقاضاى آنان براى توقف اتوبوس جهت اداى نماز، توجهى نمى‌كنند، لذا گاهى نماز مسافرين قضا مى‌شود. وظيفۀ رانندگان اتوبوس‌ها در اين باره چيست؟ مسافران نسبت به نمازشان چه وظيفه‌اى دارند؟ ج: بر مسافران واجب است كه در صورت خوف از فوت وقت نماز، از راننده بخواهند كه اتوبوس را در مكان مناسبى متوقف نمايد، و بر راننده اجابت درخواست آنان واجب است، و اگر به علت عذر مقبول و يا بدون دليل از توقف اتوبوس خوددارى كند، در اين صورت تكليف مسافران اگر خوف فوت وقت داشته باشند اين است كه نماز را در اتوبوس در همان حال حركت بخوانند و تا آنجا كه امكان دارد جهت قبله، قيام، ركوع و سجود را رعايت كنند.

[س ٧٢٢ شرب خمر مانع از قبول نماز و روزه است]

س ٧٢٢: آيا مقصود از اين گفته كه «شارب خمر تا چهل روز نماز و روزه‌اش نماز و روزه نيست» ، اين است كه در اين مدت بر او واجب نيست نماز بخواند و بعداً بايد آنها را قضا كند؟ يا اين كه مقصود جمع بين قضاء و اداء است و يا آن كه قضاى آنها بر او واجب نيست بلكه اداء كافى است، ولى ثواب آن از نمازهاى ديگر كمتر است؟ ج: منظور اين است كه شرب خمر مانع از قبول نماز و روزه است، نه اين كه با شرب خمر وجوب اداى نماز و روزه ساقط شود و قضاء واجب گردد يا جمع بين اداء و قضاء لازم شود.

[س ٧٢٣ ارشاد و راهنمايى]

س ٧٢٣: اگر مشاهده كنم كه شخصى بعضى از افعال نمازش را اشتباه انجام مى‌دهد، وظيفۀ شرعى‌ام چيست؟ ج: در اين مورد چيزى بر شما واجب نيست، مگر اين كه اشتباه ناشى از جهل او به آن حكم باشد كه در اين صورت احوط ارشاد و راهنمايى وى است.

[س ٧٢٤ مصافحه نمازگزاران]

س ٧٢٤: نظر شريف جناب عالى در بارۀ مصافحه نمازگزاران بعد از اتمام نماز چيست؟ قابل ذكر است كه بعضى از علماى بزرگوار فرموده‌اند «راجع به اين موضوع چيزى از ائمه عليهم السلام وارد نشده است» ، لذا انگيزه‌اى براى انجام مصافحه وجود ندارد. ولى در عين حال مشاهده مى‌كنيم كه مصافحه باعث افزايش دوستى و محبت بين نمازگزاران مى‌شود.

ج: مصافحه بعد از سلام و فراغت از نماز اشكال ندارد و به طور كلى مصافحه مؤمنين با هم مستحب است.