گلپايگانى، صافى: مسأله بعد از فوت پدر و هم چنين بنا بر احتياط واجب مادر، پسر بزرگتر بايد قضاى نماز و روزۀ آنان را به تفصيلى كه در مسأله [١٣٩٠]گفته شد به جا آورد.

خوئى، تبريزى: مسأله بعد از مرگ پدر، پسر بزرگتر بايد قضاى روزۀ او را به تفصيلى كه در نماز قضاى پدر، مسأله [١٣٩٠]گفته شد به جا آورد.

سيستانى: مسأله بعد از مرگ پدر، پسر بزرگتر بنا بر احتياط لازم بايد قضاى روزۀ ماه رمضان او را به تفصيلى كه در نماز، در مسألۀ[١٣٩٠]گفته شد، به جا آورد و مى‌تواند به جاى هر روز (٧٥٠ گرم) طعام را به فقيرى بدهد، هر چند از مال ميّت، اگر ورثه راضى باشند.

زنجانى: مسأله بعد از مرگ پدر، پسر بزرگتر بايد قضاى روزه او را؛ به تفصيلى كه در بخش احكام نماز در مسائل [(١٣٩٠) به بعد]گفته شد، به جا آورد.

[مسأله ١٧١٣ اگر پدر غير از روزۀ رمضان، روزۀ واجب ديگرى را نگرفته باشد]

مسأله ١٧١٣ اگر پدر (١) غير از روزۀ رمضان، روزۀ واجب ديگرى را مانند روزۀ نذر نگرفته باشد (٢) بايد پسر بزرگتر قضا نمايد (٣) .

اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: مكارم و بهجت نيست

(١) گلپايگانى، صافى، نورى: و مادر. .

(٢) سيستانى: يا اجير شده و نگرفته باشد، قضاى آن بر پسر بزرگتر لازم نيست.

(٣) اراكى، نورى: بنا بر احتياط واجب بايد پسر بزرگتر قضا نمايد (نورى: ولى اگر براى روزه اجير شده و نگرفته باشند، بر پسر بزرگ لازم نيست) .

گلپايگانى، صافى: احتياط واجب آن است كه پسر بزرگتر قضا نمايد.

خوئى، زنجانى، تبريزى: احتياط واجب آن است كه پسر بزرگتر قضا نمايد ولى اگر براى روزه‌اى اجير شده و نگرفته باشد قضاى آن بر پسر بزرگ لازم نيست. (تبريزى: و نيز اگر قضاى روزه جدّ بر پدر واجب بوده و پدر آنها را نگرفته بر پسر قضاى آنها لازم نيست) .

فاضل: مسأله اگر كسى كه مُرده غير از روزۀ رمضان روزۀ واجب ديگرى را مانند روزۀ نذر نگرفته باشد بنا بر احتياط واجب آن را نيز پسر بزرگتر قضا نمايد.

مسأله اختصاصى

مكارم: مسأله ١٤٣٩ اگر ولىّ ميت نداند كه ميت قضاى روزه بر ذمه دارد يا نه، واجب نيست براى او قضا بگيرد و اگر اجمالاً بداند مقدارى قضاى روزه بر ذمّۀ اوست بايد به اندازه‌اى كه يقين دارد به جا آورد و بيش از آن لازم نيست.