مسأله ١٤٦٤ اگر مأموم سهواً حمد و سوره بخواند، يا خيال كند صدايى را كه مى‌شنود صداى امام نيست و حمد و سوره بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده، نمازش صحيح است.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

[مسأله ١٤٦٥ اگر شك كند كه صداى امام را مى‌شنود يا نه]

مسأله ١٤٦٥ اگر شك كند كه صداى امام را مى‌شنود يا نه، يا صدايى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر، مى‌تواند حمد و سوره بخواند (١) .

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) اراكى: احتياط مستحب آن است كه حمد و سوره نخواند.

گلپايگانى، فاضل، صافى: مى‌تواند به قصد قربت مطلقه حمد و سوره بخواند.

مكارم: مسأله هر گاه شك كند صداى امام است يا صداى كسى ديگر، بنا بر احتياط حمد و سوره را نخواند.

[مسأله ١٤٦٦ مأموم بايد در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر حمد و سوره نخواند]

مسأله ١٤٦٦ مأموم بايد در ركعت اول (١) و دوم نماز ظهر و عصر حمد و سوره نخواند و مستحب است به جاى آن ذكر بگويد.

(١) فاضل: احتياط واجب آن است كه مأموم در ركعت اوّل. .

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٤٦٢.

اراكى، گلپايگانى، بهجت، صافى: مسأله مكروه است كه مأموم در ركعت اوّل و دوّم نماز ظهر و عصر حمد و سوره بخواند و مستحب است به جاى آن ذكر بگويد.

خوئى، تبريزى، سيستانى، زنجانى: مسأله مأموم در ركعت اوّل و دوّم نماز ظهر و عصر، (سيستانى: بنا بر احتياط) نبايد حمد و سوره را بخواند و مستحب است به جاى آن ذكر بگويد.

[مسأله ١٤٦٧ مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد]

مسأله ١٤٦٧ مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد (١) بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد (٢) .

(١) مكارم: ولى در ذكرهاى ديگر مانع ندارد، هر چند احتياط مستحب آن است كه اگر صداى امام را بشنود پيش از او نگويد.

(٢) اراكى: بايد تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.

گلپايگانى، صافى: احتياط آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.

سيستانى: احتياط مستحب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده، تكبير نگويد.

[مسأله ١٤٦٨ اگر مأموم پيش از امام عمداً هم سلام دهد]

مسأله ١٤٦٨ اگر مأموم پيش از امام عمداً هم سلام دهد نمازش صحيح است.

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٤٦٧.