رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ١٨٤ - مسأله ٣١٣ كسى كه بول او قطره قطره مىريزد
تبريزى: كسى كه بول او پىدرپى از او خارج مىشود. .
سيستانى: كسى كه بول يا غائط طورى پىدرپى از او خارج مىشود كه به مقدار وضو و قسمتى از نماز مهلت پيدا نمىكند يك وضو براى چندين نمازش كافى است. مگر اين كه چيز ديگرى كه وضو را باطل مىكند مانند خواب از او سر بزند و يا بول و غائط بطور طبيعى از او خارج شود. .
تبريزى: و اين چنين است اگر غائط از او پىدرپى خارج شود و تجديد وضو سخت باشد.
زنجانى: مسأله سجده و تشهد قضا شده و نماز احتياط حكم اجزاى نماز را دارد، بنا بر اين براى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط جلوگيرى كند اگر در ضمن سجده يا تشهدِ قضا شده يا نماز احتياط غائط از وى خارج شود، چنانچه حرجى نيست، بايد وضو گرفته و بقيۀ عمل را انجام دهد.
مسائل اختصاصى
خوئى، تبريزى: مسأله ٣١٦ سيستانى: مسألۀ ٣٠٩ كسى كه بول يا غائط پىدرپى از او خارج مىشود، لازم نيست بعد از وضو فوراً نماز بخواند، اگر چه بهتر اين است كه به نماز مبادرت نمايد.
خوئى، تبريزى: مسأله ٣١٧ سيستانى: مسألۀ ٣١٠ كسى كه بول يا غائط پىدرپى از او خارج مىشود، بعد از وضو گرفتن جايز است كه نوشتۀ قرآن را مسّ نمايد، اگر چه در غير حال نماز باشد.
[مسأله ٣١٣ كسى كه بول او قطره قطره مىريزد]
مسأله ٣١٣ كسى كه بول او قطره قطره مىريزد بايد براى نماز به وسيلۀ كيسهاى (١) كه در آن، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند، خود را حفظ نمايد و احتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد (٢) ، و نيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد. و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد (٣) ، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد (٤) .
(١) زنجانى: كيسۀ پاكى. .
(٢) فاضل: و كيسه را هم بنا بر احتياط واجب تطهير نمايد. .
بهجت: مخرج بول و كيسهاى را كه نجس شده آب بكشد يا عوض كند. .
زنجانى: بايد براى هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد و نيز كيسه را كه نجس شده آب كشيده يا آن را تعويض نمايد. ولى اگر نماز ظهر و عصر را با هم بخواند لازم نيست براى نماز عصر مخرج بول و كيسه را تطهير نموده و مىتواند با همان حال نماز عصر را هم بخواند. و هم چنين است اگر نماز مغرب و عشا را با هم بخواند، و در هر حال تا مىتواند بايد از سرايت نجاست به جاهاى ديگر بدن جلوگيرى كند. .
(٣) فاضل: اگر حرجى نيست. .
(٤) زنجانى: در صورت امكان براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد و اگر در وسط نماز هم غائط بيرون آيد بنا بر احتياط اگر مشقت ندارد مخرج غائط را آب بكشد.
مكارم: مسأله كسى كه بول يا غائط از او بىاختيار خارج مىشود بايد براى نماز به وسيلۀ