رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٧٦٤ - مسأله ١٣٩٧ اگر پسر بزرگتر موقع مرگ پدر نابالغ يا ديوانه باشد
(١) (٢) خوئى، زنجانى، تبريزى: نماز او. .
(٣) فاضل: و هم چنين اگر كسى مجّاناً از طرف ميّت، نماز و روزۀ او را قضا نمايد.
مكارم: مسأله هر گاه شخص ديگرى آن نماز و روزه را قضا نمايد، از پسر بزرگتر ساقط مىشود.
سيستانى: مسأله اگر ميت وصيت كرده باشد كه براى نماز او اجير بگيرند اگر وصيت او نافذ باشد بر پسر بزرگتر قضا واجب نيست.
[مسأله ١٣٩٥ اگر پسر بزرگتر بخواهد نماز پدر را بخواند]
مسأله ١٣٩٥ اگر پسر بزرگتر بخواهد نماز پدر (١) را بخواند، بايد به تكليف خود عمل كند، مثلاً قضاى نماز صبح و مغرب و عشا را بايد بلند بخواند (٢) .
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) اراكى، گلپايگانى، صافى، نورى: نماز پدر و مادر. .
(٢) گلپايگانى، صافى: مثلاً قضاى نماز صبح و مغرب و عشاى مادرش را بايد بلند بخواند.
نورى: مثلاً قضاى نمازها را بايد ايستاده بخواند، هر چند پدر يا مادر قدرت ايستادن را نداشتهاند.
خوئى، تبريزى، سيستانى، زنجانى: مسأله اگر پسر بزرگتر بخواهد نماز پدر و مادر را بخواند، بايد در جهر و اخفات [آهسته و بلند خواندن]به تكليف خود عمل كند، مثلاً قضاى نماز صبح و مغرب و عشاى مادرش را بايد بلند بخواند.
فاضل: مسأله در بلند خواندن يا آهسته خواندن نماز، پسر بزرگتر، بايد به وظيفۀ خويش عمل نمايد. يعنى قضاى نماز صبح و مغرب و عشا را بايد بلند بخواند اگر چه از طرف مادر قضا نمايد.
مكارم: مسأله پسر بزرگتر هنگام قضاى نماز و روزۀ پدر و مادر بايد به تكليف خود عمل كند، يعنى دستورات نماز و روزه را مطابق حكم مرجع تقليد خود به جا آورد.
[مسأله ١٣٩٦ كسى كه خودش نماز و روزۀ قضا دارد]
مسأله ١٣٩٦ كسى كه خودش نماز و روزۀ قضا دارد، اگر نماز و روزۀ پدر (١) هم بر او واجب شود، هر كدام را اول به جا آورد صحيح است.
اين مسأله در رساله آيات عظام: فاضل و بهجت نيست
(١) گلپايگانى، اراكى، مكارم، صافى، نورى: پدر و مادر. .
خوئى، سيستانى، تبريزى، زنجانى: مسأله كسى كه خودش نماز قضا دارد، اگر نماز پدر و مادر را هم بخواهد قضا كند، هر كدام را اوّل به جا آورد صحيح است.
[مسأله ١٣٩٧ اگر پسر بزرگتر موقع مرگ پدر نابالغ يا ديوانه باشد]
مسأله ١٣٩٧ اگر پسر بزرگتر موقع مرگ پدر (١) ، نابالغ يا ديوانه باشد وقتى كه بالغ شد يا عاقل گرديد، بايد نماز و روزۀ پدر (٢) را قضا نمايد (٣) و چنانچه پيش از بالغ شدن يا عاقل شدن بميرد، بر پسر دوم چيزى واجب نيست (٤) .
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) گلپايگانى، صافى، نورى، مكارم: يا مادر. .
(٢) گلپايگانى، صافى: پدر و مادر. .
(٣) خوئى، تبريزى، مكارم: بايد نماز پدر (مكارم: و مادر) را قضا نمايد. [پايان مسأله]