سفر كرده‌اند و احتياطاً مى‌خواهند نماز را هم شكسته و هم تمام بخوانند، كه مى‌تواند يكى از آنها نماز شكسته خود را به نماز شكسته ديگرى و نماز تمام را به نماز تمام او اقتدا كند، و نيز در برخى صورتهاى ديگر كه در اينجا مجال شرح آن نيست.

(٢) گلپايگانى، صافى: اقتدا كردن به او اشكال دارد.

فاضل: مأموم نمى‌تواند نماز خود را با او بخواند مگر اين كه هر دو از جهت احتياط مثل هم و از يك جهت باشند.

[مسأله ١٤٠٩ اگر امام جماعت قضاى نماز يوميۀ خود را مى‌خواند]

مسأله ١٤٠٩ اگر امام جماعت قضاى نماز يوميۀ خود را مى‌خواند مى‌شود به او اقتدا كرد؛ ولى اگر نمازش را احتياطاً قضا مى‌كند (١) ، يا قضاى احتياطى نماز كس ديگر را مى‌خواند (٢) ، اگر چه براى آن پول نگرفته باشد، اقتداى به او اشكال دارد (٣) ولى اگر انسان بداند كه از آن كس كه براى او قضا مى‌خواند نماز فوت شده كه در اين صورت اقتداى به او اشكال ندارد.

(١) گلپايگانى، صافى: يا قضاى نماز كسى ديگر را مى‌خواند كه معلوم نيست اين نماز از او فوت شده يا نه، اقتداى به او اشكال دارد ولى اگر معلوم باشد كه اين نماز از ميّت فوت شده جايز است به او اقتدا كرد هر چند براى آن نماز پول گرفته باشد.

مكارم: اقتدا به او اشكال دارد.

بهجت: يا قضاى نماز شخص ديگر را تبرّعاً مى‌خواند، اقتداى به او اشكال دارد.

(٢) نورى: قضاى نماز كسِ ديگر را مى‌خواند. .

(٣) اراكى: بقيه مسأله ذكر نشده.

فاضل: مگر اين كه مأموم هم نماز احتياطى از جهت احتياطى كه امام دارد، بخواند ولى اگر انسان بداند نماز كسى كه براى او قضا مى‌خواند، فوت شده، اشكال ندارد.

خوئى، تبريزى، سيستانى: مسأله اگر امام جماعت قضاى نماز يوميّۀ خود يا كس ديگر را كه فوت آن يقينى باشد مى‌خواند، مى‌شود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز خود يا كس ديگر را احتياطاً قضا مى‌كند، اقتدا به او جايز نيست (سيستانى: مگر آن كه نماز مأموم هم احتياطى باشد و سبب احتياط امام سبب احتياط مأموم نيز بوده باشد ولى لازم نيست كه براى احتياط مأموم سبب ديگرى نباشد) .

زنجانى: مسأله اگر امام جماعت قضاى نماز يوميه خود يا كس ديگر را كه فوت آن به عقيده مأموم يقينى باشد مى‌خواند، مى‌شود به او اقتدا كرد، ولى اگر به عقيده مأموم يقينى نباشد، نمى‌شود اقتدا نمود؛ مگر در برخى صورتهاى خاص؛ مثل آن كه مأموم و كسى كه امام نماز قضاى او را مى‌خواند، احتياط مشابهى داشته باشند، چنانچه در مسأله قبل توضيح داده شد.

[مسأله ١٤١٠ اگر انسان نداند نمازى را كه امام مى‌خواند]

مسأله ١٤١٠ اگر انسان نداند نمازى را كه امام مى‌خواند نماز واجب يوميه است يا نماز مستحب، نمى‌تواند به او اقتدا كند (١) .

اين مسأله در رساله آيات عظام: فاضل و بهجت نيست

(١) زنجانى: البته مى‌تواند رجاءً به او اقتدا كرده كه اگر بعداً بفهمد كه نماز واجب بوده، نمازش صحيح مى‌باشد.