(٦) گلپايگانى، صافى، زنجانى، نورى: و كسى كه به واسطۀ ندانستن مسأله نمازهاى خود را اين طور خوانده بايد بنا بر احتياط لازم (زنجانى، نورى: بنا بر احتياط واجب) دوباره بخواند.

خوئى: مسأله در سجده بايد دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد و اگر انگشت‌هاى ديگر پا يا روى پا را به زمين بگذارد يا به واسطه بلند بودن ناخن، شست به زمين نرسد نمازش باطل است، و كسى كه از روى تقصير و ندانستن مسأله نمازهاى خود را اين طور خوانده، بايد دوباره بخواند.

سيستانى: ولى لازم نيست كه سر دو انگشت را بر زمين بگذارد بلكه گذاشتن پشت يا روى آنها نيز كفايت مى‌كند. .

سيستانى: و اگر انگشت بزرگ را نگذارد و. .

تبريزى: از روى تقصير به واسطه ندانستن مسأله. .

تبريزى: و اگر روى شست يا باطن آن را به زمين بگذارد، كافى است.

[مسأله ١٠٦٣ كسى كه مقدارى از شست پايش بريده]

مسأله ١٠٦٣ كسى كه مقدارى از شست پايش بريده، بايد بقيۀ آن را به زمين بگذارد، و اگر چيزى از آن نمانده (١) ، يا اگر مانده خيلى كوتاه است (٢) بايد (٣) بقيۀ انگشتان را بگذارد (٤) و اگر هيچ انگشت ندارد، بايد (٥) هر مقدارى از پا باقى مانده به زمين بگذارد.

(١) زنجانى: يا نمى‌تواند بقيه را بر زمين بگذارد، بايد بعضى از انگشتان ديگر را بگذارد و اگر هيچ انگشت ندارد، بايد سر هر مقدارى از پا را كه باقى مانده به زمين بگذارد.

(٢) سيستانى: كه نمى‌توان آن را به هيچ وجه بر زمين يا چيز ديگرى گذاشت. .

(٣) خوئى، تبريزى: بنا بر احتياط بايد. .

سيستانى: بنا بر احتياط واجب بايد. .

(٤) گلپايگانى، صافى: اگر چيزى از آن نمانده يا اگر مانده خيلى كوتاه است احتياط لازم آن است كه همان را به زمين گذارد و ذكر سجده را بگويد و باز بقيۀ انگشتان را به زمين بگذارد و دو مرتبه ذكر را بگويد. .

مكارم: اگر چيزى نمانده بقيۀ انگشتان را بگذارد. .

(٥) [كلمۀ «بايد» در رساله آيات عظام: خوئى، سيستانى و تبريزى نيست]

[مسأله ١٠٦٤ اگر به طور غير معمول سجده كند]

مسأله ١٠٦٤ اگر به طور غير معمول سجده كند، مثلاً سينه و شكم را به زمين بچسباند (١) ، بنا بر احتياط مستحب (٢) بايد نماز را دوباره بخواند (٣) ، ولى اگر (٤) پاها را دراز كند، اگر چه هفت عضوى كه گفته شد به زمين برسد، بنا بر احتياط واجب (٥) ، بايد نماز را دوباره بخواند.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست