مى‌كند، خواه زمين باشد يا بدن يا فرش و يا غير اينها، به شرط اين كه عين نجاست در آن نباشد و غساله يعنى آبى كه با آن شسته شده جدا شود. بارش چند قطره كافى نيست بلكه بايد به مقدارى به بارد كه به آن «باران» گويند.

[مسأله ٣٨ اگر باران به عين نجس به بارد]

مسأله ٣٨ اگر باران به عين نجس به بارد و به جاى ديگر ترشح كند (١) ، چنانچه عين نجاست همراه آن نباشد و بو يا رنگ يا مزۀ نجاست نگرفته باشد پاك است (٢) . پس اگر باران بر خون به بارد و ترشح كند، چنانچه ذرّه‌اى خون (٣) در آن باشد، يا آن كه بو يا رنگ يا مزۀ خون گرفته باشد نجس مى‌باشد.

(١) مكارم: احتياط واجب اجتناب از آن است. [پايان مسأله]

(٢) زنجانى: بو يا رنگ يا مزه آن به سبب ملاقات با نجاست تغيير نكرده باشد، پاك است. [پايان مسأله]

(٣) گلپايگانى، صافى: ذرّه‌هاى خون. .

[مسأله ٣٩ اگر بر سقف عمارت عين نجاست باشد]

مسأله ٣٩ اگر بر سقف عمارت يا روى بام آن (١) عين نجاست باشد، تا وقتى باران به بام مى‌بارد آبى كه به چيز نجس رسيده و از سقف يا ناودان مى‌ريزد (٢) پاك است و بعد از قطع شدن باران اگر معلوم باشد آبى كه مى‌ريزد به چيز نجس رسيده است، نجس مى‌باشد.

(١) زنجانى، بهجت: اگر بر روى بام عمارت. .

فاضل: اگر روى سقف ساختمان. .

(٢) بهجت: در صورتى كه صفات عين نجس را نداشته باشد و مضاف نشده باشد. .

مكارم: مسأله هر گاه روى زمين يا پشت بام عين نجس باشد و باران روى آن به بارد احتياط واجب اجتناب است امّا آن مقدار كه روى نجس نباريده پاك است، و اگر با هم مخلوط شود و از ناودان جارى گردد آن هم پاك است.

[مسأله ٤٠ زمين نجسى كه باران بر آن به بارد پاك مى‌شود]

مسأله ٤٠ زمين نجسى كه باران بر آن به بارد پاك مى‌شود. و اگر باران بر زمين جارى شود. و (١) به جاى نجسى كه زير سقف است برسد، آن را نيز پاك مى‌كند (٢) .

(١) گلپايگانى، خوئى، تبريزى، سيستانى، صافى، زنجانى: و در حال باريدن. .

بهجت: و در موقع آمدن باران. .

(٢) اراكى: به شرط آن كه باران قطع نشده باشد.

بهجت: اگر مضاف يا متغيّر به نجاست نشده باشد.

مكارم: مسأله هر گاه آب باران جارى شود و به زير سقف يا جايى كه باران نمى‌بارد برسد، آن را پاك مى‌كند، به شرط اين كه باران قطع نشده باشد.

[مسأله ٤١ خاك نجسى كه به واسطۀ باران گِل شود]

مسأله ٤١ خاك نجسى كه به واسطۀ باران گِل شود (١) و آب آن را فرا گيرد پاك است (٢) ، اما اگر فقط رطوبت به آن برسد پاك نمى‌شود

. اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست

(١) گلپايگانى، صافى: و علم به رسيدن باران به وصف اطلاق به تمام اجزاء آن حاصل مى‌شود پاك است ولى حصول علم به آن مشكل است.

(٢) اراكى، فاضل: بقيه مسأله ذكر نشده.

خوئى، تبريزى، زنجانى، بهجت: مسأله خاك نجسى كه به واسطۀ باران گِل شود پاك است (بهجت: اگر