مسأله ١٦٠٢ اگر از قول خدا يا پيغمبر صلى اللّٰه عليه و آله و سلم (١) حرف راستى را بگويد بعد بگويد دروغ گفتم يا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن روز كه روزه مى‌باشد بگويد آن چه ديشب گفتم راست است، روزه‌اش باطل مى‌شود (٢) .

(١) زنجانى: يا امام عليه السلام.

. اين مسأله در رسالۀ آيات عظام: بهجت و مكارم نيست

(٢) سيستانى: بنا بر احتياط، مگر آن كه مقصودش بيان حال خبرش باشد.

مسأله اختصاصى

مكارم: مسأله ١٣٥٩ اگر در نقل احكام شرعيه عمداً دروغ گويد، مثلاً واجبى را غير واجب و حرامى را حلال ذكر كند، اگر منظورش نسبت دادن آن حكم، به خدا يا پيغمبر صلى اللّٰه عليه و آله و سلم باشد روزه‌اش اشكال دارد و اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است كار حرامى كرده، اما روزه‌اش باطل نمى‌شود و كسى كه بدون اطلاع، حكم مشكوكى را نقل مى‌كند نيز همين حكم را دارد.

٥ رساندن غبار غليظ به حلق

[مسأله ١٦٠٣ رساندن غبار غليظ به حلق روزه را باطل مى‌كند]

مسأله ١٦٠٣ رساندن غبار غليظ (١) به حلق روزه را باطل مى‌كند (٢) چه غبار چيزى باشد كه خوردن آن حلال است مثل آرد، يا غبار چيزى باشد كه خوردن آن حرام است (٣) .

(١) خوئى، سيستانى: بنا بر احتياط واجب رساندن غبار غليظ (خوئى: يا غير غليظ) . .

زنجانى: بنا بر احتياط مستحب رساندن غبار غليظ يا غير غليظ. .

(٢) اراكى: رساندن غبار به حلق بنا بر احتياط واجب روزه را باطل مى‌كند. .

بهجت: رساندن غبار يا دود غليظ به حلق بنا بر اظهر روزه را باطل مى‌كند. .

(٣) خوئى، فاضل، تبريزى: مثل خاك.

گلپايگانى، صافى: مثل خاك. و بنا بر احتياط واجب بايد غبارى را هم كه غليظ نيست به حلق نرساند.

زنجانى: مثل خاك. ولى اگر غبار را فرو برد و به قدرى غليظ باشد كه به فرو بردن آن عرفاً خوردن گفته مى‌شود، بنا بر احتياط روزه باطل مى‌گردد.

سيستانى: مثل خاك. رساندن غبار غير غليظ به حلق روزه را باطل نمى‌كند.

نورى: و بنا بر احتياط واجب غبارى را هم كه غليظ نيست، به حلق نرساند.

مكارم: مسأله رساندن غبار غليظ به حلق هر گاه در حلق تبديل به گِل شود و فرو رود روزه را باطل مى‌كند، در غير اين صورت روزه صحيح است خواه غبار چيزى باشد كه خوردن آن حلال است مانند آرد، يا غبار چيزى كه خوردن آن حرام است.