و بعد از تيمّم و خواندن نماز عرق كند (١) بنا بر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد، ولى اگر به واسطۀ عذر ديگر تيمم كند، اجتناب لازم نيست.

اين مسأله در رسالۀ آيت اللّٰه سيستانى نيست

(١) نورى: بعد از تيمم عرق كند. .

اراكى: مسأله اگر جنب از حرام به واسطۀ عذرى غير از تنگى وقت، بدل از غسل، تيمّم نمايد، تا زمانى كه عذر او باقى است، اگر عرق كند، اجتناب از آن لازم نيست، ولى اگر به واسطۀ تنگى وقت تيمّم كرده، پس از خواندن نماز، عرق او حكم عرق جنب از حرام را دارد.

گلپايگانى، صافى: مسأله اگر جنب از حرام عوض غسل تيمّم نمايد و بعد از تيمّم عرق كند، تا عذر او باقى است نماز خواندن با آن عرق مانع ندارد.

خوئى، تبريزى: حكم آن عرق، حكم عرق قبل از تيمّم است (تبريزى: بنا بر احتياط) .

زنجانى: باز هم بنا بر احتياط مستحب از عرق خود اجتناب نمايد.

فاضل: مسأله اگر جنب از حرام نتواند غسل نمايد و عوض غسل، تيمّم نمايد بنا بر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد.

مكارم: مسأله هر گاه جنب از حرام به واسطۀ نداشتن آب يا عذر ديگر يا تنگى وقت تيمّم كند، عرقهاى بدن او بعد از آن پاك و نماز خواندن با آن جايز است.

بهجت: مسأله اگر جنب از حرام، بدون عذر، به جاى غسل تيمّم نمايد و بعد از تيمّم عرق كند، بنا بر احتياط واجب بايد از عرق خود در حال نماز اجتناب نمايد.

[مسأله ١١٩ اگر كسى از حرام جنب شود]

مسأله ١١٩ اگر كسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكى كند (١) بنا بر احتياط واجب، بايد از عرق خود در نماز اجتناب كند، (٢) ولى اگر اول با حلال خود نزديكى كند و بعد از حرام، جنب شود (٣) ، عرق او وجوب اجتناب ندارد.

اين مسأله، در رسالۀ آيات عظام: سيستانى و مكارم نيست

(١) زنجانى: يا اول با حلال خود نزديكى كند، و بعد از حرام جنب شود، احتياط مستحب آن است كه از عرق خود اجتناب كند.

(٢) گلپايگانى، صافى: احتياط واجب آن است كه با لباس يا بدن آلوده به عرق خود نماز نخواند و اگر اول از حلال جنب شده و بعد از حرام، نماز خواندن با آن مانع ندارد.

خوئى: احتياط مستحبّ آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد و چنانچه اوّل با حلال خود نزديكى كند و بعد مرتكب حرام شود عرق او حكم عرقِ جنب از حرام را ندارد.

تبريزى: احتياط آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد و چنانچه اوّل با حلال خود نزديكى كند و بعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست.

بهجت: بايد از عرق خود اجتناب كند؛ و اگر اوّل با حلال نزديكى كند و سپس از حرام جنب شود، مى‌تواند با آن نماز بخواند.

(٣) نورى: مى‌تواند با آن عرق نماز بخواند.